İki yılı aşkın bir süredir gelin ve neredeyse beş yıldır kayınvalidemle birlikte yaşıyorum, ilişkimiz uyumlu bir şekilde devam ediyor. Küçük anlaşmazlıklar ve iletişim sorunları yaşansa da, genel olarak sıcak ve sevgi dolu bir bağ kurduk. Bu bağı sürdürmeyi içtenlikle diliyorum. Bu düşüncelerimi paylaşmamda övünme veya kendini beğenmişlik yok; sadece benzer zorluklarla mücadele eden kız kardeşlerime biraz teselli olmasını umuyorum.Burada, kız kardeşlerin kayınvalideleriyle yaşadıkları çatışmaları tartıştıklarını sık sık görüyorum ve bu tartışmalar kaçınılmaz olarak kocalarıyla ilgili konulara da değiniyor. Bu kaçınılmazdır, çünkü o adam olmasaydı, siz ve o kadın asla karşılaşmazdınız — onun nezaketi ya da başka özellikleri ne olursa olsun. Dahası, kayınvalideyle çatışmalar genellikle koca tarafından tetiklenir: adalet ve önceliklendirme konuları ya da kocanın size ailesinde verdiği rol.Kayınvalidem bana harika davranıyor ve beni çok seviyor, hatta bazen kendi oğlundan bile daha çok seviyor. Tabii ki bu, onun doğuştan gelen nezaketi ve sadeliğinden kaynaklanıyor. Ancak önemli bir faktör, bir zamanlar karşılaştığım bir ilkeye dayanıyor - nerede olduğunu unuttum - bu ilkeye göre, uyumlu bir ilişki için, "kocanın annesinin evinde onun itibarını korumayı" her zaman hatırlamak gerekir. Yılların tecrübesine dayanarak, bu kural sonsuza kadar geçerli kalır; aslında, bunu abartmak neredeyse imkansızdır.Ne zaman kayınvalidemizi yemeğe ziyaret etsek, kocamın sözleri ne kadar tatmin edici olmasa da, onun önünde asla tartışmam veya ona karşılık vermem. Her zaman itaatkar, uyumlu bir gelin olarak davranırım. Bunu defalarca gördükten sonra, kayınvalidem artık sürekli olarak "Eğer ikiniz kavga ederseniz, bu kesinlikle ***'ın (kocamın) hatasıdır, çünkü **'ın nazik yapısı asla sorun çıkarmaz" diyor.Doğal olarak, bir anne oğlunu tercih eder. Oğlu karısına kötü davrandığında, makul bir kayınvalide, barışı korumak ve aileyi bir arada tutmak için kaçınılmaz olarak gelinin tarafını tutar. Ancak, karınız oğluna haksızlık ederse, size karşı gerçek bir kin besleyecektir. Bu nedenle, ona kusur bulması ve kin beslemesi için en ufak bir bahane bile vermeyin.Kayınvalidemleri ziyaret ettiğimizde, kocam her zaman bana şunu getir, bunu yap diye talimat verir. Ben de her zaman neşeyle ve isteyerek yerine getiririm. Zamanla, biraz dalgın olan kayınvalidem bile, kocama ne kadar itaatkar olduğumu fark etti. Bir keresinde, kocam bana pirinç getirmesini istediğinde, ben de seve seve kalkıp getirdim. Kayınvalidem hemen ona, "Sen orada oturuyorsun (pirinç tenceresine daha yakın), neden kendin alamıyorsun?" dedi.Bu önemsiz bir olaydı ve hem kocam hem de ben gülüp geçtik. Ama geriye dönüp baktığımda, kocam benden bir şey istediğinde somurtup isteksiz davranmış olsaydım, hatta ona emir vermiş olsaydım, kayınvalidem nasıl böyle bir şey söyleyebilirdi? Ona seni övme fırsatı ver, hem o hem de sen iyi görünürsünüz. Ayrıca şunu unutma: Fırsat buldukça, ona içten gelen samimi övgülerde bulun.Bir keresinde, aile yemeği sırasında, kocam ve iki kız kardeşi aniden annelerini çocukluklarında aşırı tutumlu olduğu için eleştirmeye başladılar ve onlara yetersiz beslendiğini, bunun da şu anki beslenme eksikliklerine yol açtığını iddia ettiler. Bu, annemi oldukça zor durumda bıraktı. Ben de araya girerek, "Sizler kusur bulmayı çok seviyorsunuz, özellikle de sen, ***. Annemin para biriktirmesinden sürekli bahsediyorsunuz, ama bunu ne için biriktirdiğini neden söylemiyorsunuz?Sizin düğününüz için büyük bir ev almak için kemerini sıkarak para biriktirmedi mi? Onu eleştirmek için en son hak sahibi olan kişi sensin." Konuşmamı bitirdikten sonra, kocam görünüşte azarlanmış gibi görünüyordu, ama aslında çiçek gibi gülümsüyordu. Bana sarıldı ve "Anne, gelininin seni ne kadar savunduğuna bak" dedi.
Bazen, kayınvalidenize karşı tatlı davranmayı öğrenmek gerekir. Bazen, akşam yemeği için onun evine gittiğimde ve mutfakta koşturduğunu gördüğümde, koşarak yanına gider, arkadan beline sarılır ve "Anne, döndüm. Yorgun olmalısın? İlacını aldın mı? Hadi, seni taşıyayım da ilacını al." derim.Biraz tatlı dilli gibi gelebilir, ama şu sözü hatırlayın: gülümseyen bir yüze karşı koyamazsınız. İlk başta buna alışkın olmasa bile, size karşı sert davranamaz. (Doğrusu, ben de buna alışkın değildim, ama onu kendi anneniz gibi düşünün, zamanla alışırsınız.) Kocanızdan daha fazlasını yapın. Her yıl bayramlarda, kayınvalidem ve kayınpederime kocamdan daha fazla hediye alırım.Örneğin, kocam 500 yuan harcamayı önerirse, hemen "Hayır, 1000 yuan harcalım" veya "Ama annemle babama yeni kıyafetler almam gerekiyor, annemin ne kadar az kıyafeti kaldığına bak" diye karşılık veririm. Gerçekten, bir yılda kaç tane bayram var ki? Kocanızı mutlu etmek için bu parayı harcamaya değer. Ayrıca, kocan aptal değil, mali durumunuzu biliyor ve ev harcamaları konusunda mantıksız davranmayacaktır.