Nos jest najważniejszym elementem estetyki twarzy, mającym znaczący wpływ na ogólny wygląd. Garb nosowy jest wrodzoną deformacją charakteryzującą się klinicznie szerokim grzbietem nosa z kanciastym występem wystającym do przodu. Nos, często nazywany „królem zabiegów na twarz”, odgrywa kluczową rolę w harmonii twarzy. W związku z tym garb nosowy może zaburzać równowagę twarzy i koordynację rysów twarzy.Dzisiaj nasi specjaliści od chirurgii plastycznej przedstawiają kilka technik korekcji garbatego nosa, mając nadzieję pomóc osobom poszukującym rozwiązań.
Pierwsza metoda korekcji garbatego nosa:
Rozcięcie podokostnowe: Wprowadź małe zakrzywione nożyczki, aby rozciąć wszystkie ruchome i stałe elementy grzbietu nosa. Obejmuje to oddzielenie chrząstki skrzydłowej, chrząstki bocznej nosa i górnej części chrząstki przegrody od pokrywającej je skóry. Następnie za pomocą podnośnika okostnowego oddziel kość nosową od pokrywającej ją okostnej, mięśni i skóry, jednocześnie oddzielając ją od leżącej poniżej błony śluzowej.
Zakres powierzchownego rozcięcia: w górę do nasady nosa, w bok do przedniego wyrostka szczęki.
Aby zwęzić grzbiet nosa, należy użyć podnośnika okostnowego do oddzielenia wyrostka czołowego szczęki od pokrywającej go okostnej i tkanek miękkich. Następnie należy użyć elektrycznej lub pneumatycznej piły wahadłowej lub piły do kości, aby przeciąć wyrostek czołowy szczęki w miejscu połączenia nosowo-twarzowego, jednocześnie wykonując poprzeczną osteotomię przez tkankę kostną powyżej kości nosowej. Należy starać się wykonać cięcie jak najbliżej początku wyrostka czołowego szczęki, aby zapobiec tworzeniu się stopni.
W przypadku powstania stopnia można wykonać częściową osteotomię w celu jego wyeliminowania, a następnie ręcznie przesunąć kość szczękową w kierunku linii środkowej za pomocą kciuka.
Jeśli podstawa nosa pacjenta nie jest zbyt szeroka, wycięta powierzchowna warstwa garbu może zostać przycięta i ponownie wykorzystana do przeszczepu na grzbiet nosa. Alternatywnie można wszczepić cienką silikonową szynę nosową w celu zmiany kształtu profilu nosa.
Trzecie podejście:
Nacięcia: Na całym świecie powszechnie stosuje się podejście wewnątrznosowe, chociaż nie zapewnia ono bezpośredniej widoczności i wiąże się z trudnościami technicznymi. W kraju preferuje się podejście zewnętrzne ze względu na lepszą ekspozycję i łatwość manipulacji, pomimo pozostawiania blizny na czubku nosa.
Czwarta metoda:
Resekcja garbu. Wcześniej zaznaczona wystająca kość nosowa i boczna chrząstka nosowa są usuwane za pomocą dłut kostnych, a następnie wygładzane pilnikami kostnymi. Alternatywnie można użyć nożyczek kostnych do wycięcia garbu. Nasza klinika korzysta z najnowocześniejszego sprzętu, który znacznie usprawnia techniki usuwania kości, dzięki czemu zabieg jest prosty, bezbolesny i daje doskonałe rezultaty.
Piąta metoda:
Korekcja deformacji dolnej części nosa. Jeśli towarzyszy temu nadmierna długość dolnej części nosa, należy wypreparować dolny koniec bocznej chrząstki nosowej i wyciąć odpowiednią część. W przypadku opadającego czubka nosa należy wyciąć odpowiedni fragment przedniego końca chrząstki przegrody nosowej za przyśrodkową częścią chrząstki skrzydłowej, a następnie zszyć przegrodę nosową i kolumellę wzdłuż brzegów wycięcia.W przypadku jednocześnie szerokich skrzydełek nosa należy wyciąć części górnych i bocznych brzegów chrząstek skrzydełkowych. Jeśli czubek nosa jest nadmiernie wydatny, należy użyć wyciętej kości nosowej lub chrząstki do augmentacji i podparcia.
Pooperacyjne unieruchomienie ma kluczowe znaczenie podczas leczenia. Prawidłowe unieruchomienie pozwala zachować zamierzony efekt operacji, natomiast nieprawidłowe unieruchomienie może zagrozić wynikom lub spowodować wtórne deformacje. Zasada unieruchomienia polega na wywieraniu równomiernego nacisku zarówno wewnętrznego, jak i zewnętrznego, aby zachować zamierzony kontur estetyczny i zapobiec wtórnym deformacjom.