Jakie są zagrożenia związane z nasionami dodder? Czy to prawda, że nasiona dodder odżywiają wzrost otaczających roślin? Poniżej przedstawiamy szczegółowe wyjaśnienie.Nasiona dodder, znane również jako żółta winorośl węgorzowa, obejmują zazwyczaj dodder japoński i dodder chiński, przy czym ten pierwszy jest bardziej rozpowszechniony. Występują one w Guangxi, Guangdong, Hainan, Fujian, Yunnan, Guizhou, Sichuan, Mongolii Wewnętrznej, Hunan i na Tajwanie. Oprócz pasożytowania na longanie, mogą również atakować liczi, cytrusy, gruszę piaskową,owoc motyla, herbata, kamelia oleifera, drzewo tung, akacja tajwańska, neem, drzewo różane, wierzba i wiele innych drzew owocowych i gatunków leśnych.Dodder pasożytuje na drzewach owocowych, absorbując wilgoć i składniki odżywcze z żywiciela. Jego wąsy rosną szybko, często owijając się wokół gałęzi, a nawet otaczając całą koronę drzewa. Nie tylko utrudnia to fotosyntezę liści, powodując ich żółknięcie i defoliację, ale także osłabia wigor drzewa. W ciężkich przypadkach porażone drzewa nie rosną, nie kwitną ani nie owocują, a gałęzie wysychają lub cała roślina ginie.【Uszkodzenia wzrostu】
Rośliny żywicielskie: hibiskus, rododendron, róża, śnieżka, osmantus, piwonia, drzewo koralowe, klon japoński, ostrokrzew, ligustr, ziemniak, orzech ziemny, len, rami i rośliny strączkowe.
Objawy uszkodzeń: Po wykiełkowaniu nasion młody pęd jest bezbarwny i nitkowaty, przylegający do cząstek gleby. Przeciwległy koniec tworzy nitkowatą łodygę, która spiralnie wije się w powietrzu, owijając się wokół każdego napotkanego żywiciela. W miejscu kontaktu rozwija strukturę przypominającą korzeń, która wnika w tkankę żywiciela. Wewnątrz żywiciela niektóre komórki różnicują się w naczynia ksylemu i floemu, łącząc się z układem naczyniowym żywiciela w celu pobierania składników odżywczych i wilgoci.Na tym etapie pierwotna roślina dodder umiera, podczas gdy górna łodyga nadal się wydłuża i tworzy nowe korzonki. Łodyga wielokrotnie się rozgałęzia, rozciągając korzonki, które rozprzestrzeniają się we wszystkich kierunkach. W ciężkich przypadkach cała roślina żywicielska zostaje gęsto oplątana przez dodder, co powoduje zahamowanie wzrostu. Niektóre rośliny żywicielskie mogą całkowicie obumrzeć z powodu niedożywienia, spotęgowanego przez ściskający uścisk dodder.
Wpływ dodder na inne rośliny Szkodliwość dodder
【Główne objawy】
Morfologia: Dodder japoński nie posiada korzeni ani liści lub wykazuje degenerację liści. Jego łodygi są stosunkowo grube, lekko czerwonawawe i rosną, splatając się i szybko rozprzestrzeniając. Złamane łodygi mogą nadal rosnąć po utworzeniu korzeni odrostowych. Kwiaty są bladoróżowe, a owoce kuliste. Każda roślina dodderu wytwarza od 5000 do 6000 nasion, które są małe, gładkie i mogą przetrwać w glebie przez kilka lat.
Cykl życia: W Szanghaju dodder kwitnie we wrześniu, a nasiona dojrzewają w październiku. Nasiona, które trafiają do gleby, przechodzą w stan spoczynku na zimę lub kiełkują sukcesywnie od lutego/marca do czerwca następnego roku. Po napotkaniu rośliny żywicielskiej owijają się wokół niej i powodują uszkodzenia. Bez żywiciela mogą przetrwać samodzielnie do półtora miesiąca w sprzyjających warunkach.Zakres żywicieli jest szeroki, głównie rośliny drzewiaste, ale mogą być również dotknięte gatunki zielne. Rozprzestrzenianie się jest szybkie, uszkadzając sadzonki, młode drzewa i krzewy, chociaż dojrzała kora pozostaje nienaruszona. Wysokie drzewa są kolonizowane poprzez pędy wyrastające z korzeni lub poprzez wykorzystanie innych żywicieli jako pomostów do rozprzestrzeniania się w pionie.【Metody zwalczania】
⑴ Zwalczanie ogrodnicze: W obszarach silnie porażonych należy przeprowadzać coroczne głębokie orki. Nasiona zakopane poniżej 3 cm prawdopodobnie nie wykiełkują. Należy przeprowadzić kontrolę pod koniec wiosny lub na początku lata, usuwając i niszcząc dodder wraz z chwastami i porażonymi częściami roślin. Należy wyeliminować pędy kiełkujące i dzikie rośliny pełniące rolę pomostów.
⑵ Kontrola chemiczna: W szczytowym okresie kiełkowania nasion należy zastosować oprysk gleby 1,5% roztworem pentachlorofenolu sodowego i 2% roztworem chlorprofamu. Następnie należy spryskiwać co 25 dni, łącznie 3–4 razy, aby wyeliminować sadzonki dodder.
To kończy nasz przegląd zagrożeń związanych z dodderem i jego wpływu na wzrost sąsiednich roślin. Mamy nadzieję, że informacje te okazały się przydatne. Na koniec pragniemy życzyć Państwu zdrowia i szczęścia.