Erkek kısırlığı, büyük ölçüde günümüzün toplumsal ortamı ve günlük beslenme alışkanlıklarına bağlı olarak, çağdaş kısırlıkta önemli bir faktör haline gelmiştir. Erkek kısırlığının yaygın nedenleri nelerdir? Tanı için hangi tetkikler gereklidir?
Erkek Kısırlığının Ayırıcı Tanısı
Cinsel İşlev Bozukluğu ile İlişkili Kısırlık
Cinsel işlev bozukluğunun cinsel ilişkiyi veya spermin vajinaya girmesini engellemesi sonucu ortaya çıkan kısırlığı ifade eder.Hastalar genellikle erektil disfonksiyon, anejakülasyon veya retrograd ejakülasyon gibi cinsel işlev bozukluğu öyküsü ile başvururlar ve bu durum cinsel işlev testleri ile tespit edilebilir.
(1) Anejakülasyon:
Penisin normal ereksiyonuna rağmen cinsel ilişki sırasında ejakülasyonun gerçekleşmemesi durumunu ifade eder. Fonksiyonel ve organik anejakülasyon olarak ikiye ayrılır.İlki, genellikle cinsel bilgi eksikliği veya balayı döneminde gerginlik veya aşırı cinsel aktivite gibi psikolojik faktörlerle ilişkilidir. İkincisi ise genellikle pelvik cerrahi gibi nörolojik lezyonlar veya yaralanmalar, fimosis veya parafimosis gibi penis rahatsızlıkları, hipopitüitarizm, hipogonadizm veya hipotiroidizm nedeniyle nöropatiye neden olan endokrin bozukluklar veya sedatifler veya adrenerjik reseptör blokerlerinin ejakülasyonu engelleyebileceği farmakolojik faktörlerden kaynaklanır.
(2) Retrograd ejakülasyon:
Cinsel ilişki sırasında, idrar yolundan meni dışarı atılmadan ejakülasyon hissi yaşanmasıdır. Ejakülasyondan hemen sonra idrara çıkıldığında, idrarda önemli miktarda sperm olduğu görülür. Yaygın nedenleri arasında mesane boynunun tam kapanmaması, pelvik cerrahi, transüretral prostat rezeksiyonu veya meni dışarı atılmasını engelleyen idrar yolu daralmaları sayılabilir.
Sperm kanallarının tıkanmasına bağlı infertilite
Testislerde spermatogenez normal seyreder, ancak kanalların tıkanması nedeniyle sperm ejakülata giremez.Ayırıcı tanı aşağıdaki gibidir:
(1) Konjenital spermatik kanal tıkanıklığı:
Başlıca konjenital gelişmemişlik veya vas deferens eksikliği, seminal vezikül hipoplazisi, vas deferens'in epididimle bağlantı kuramaması veya epididimal hipoplaziden kaynaklanır. Az miktarda meni hacmi (genellikle <1 ml), meninin pıhtılaşmaması, seminal plazmada fruktoz bulunmaması ve azoospermi ile karakterizedir.
(2) Spermatik kanalların enfeksiyöz tıkanıklığı:
Yaygın enfeksiyonlar arasında bilateral epididimal tüberküloz, gonokokal epididimit ve filariasis bulunur. Normal testis büyüklüğü ile azoospermi ile karakterizedir.
(3) Spermatik kanalların iyatrojenik tıkanması:
Hastalar genellikle vas deferens anjiyografisi veya vazektomi öyküsü vardır; bilateral inguinal herni onarımı, vas deferens'i istemeden bağlayarak tıkanmaya neden olabilir; testis veya epididim cerrahisi sırasında epididim veya spermatik kordun hasar görmesi.
(4) Travmatik spermatik kanal tıkanıklığı:
Testis, epididim veya spermatik kord travması sonrası spermatik kanal tıkanıklığından kaynaklanan azoospermi.
Testis spermatogenik disfonksiyona bağlı infertilite:
Bu durum, testis çeşitli nedenlerle sperm üretemediğinde ortaya çıkar. Spermatik kanallar sağlam olmasına rağmen, meni spermatozoa içermez.Ayırıcı tanı şunları içerir:
(1) Genetik anormallikler:
Mezozis sırasında kromozom ayrılmaması sonucu ortaya çıkan ve mozaikliğe yol açan interseks durumları veya Klinefelter sendromu gibi. Klinik özellikler arasında jinekomasti, seyrek yüz ve kasık kılları, dar omuzlar ve geniş kalçalar (kadınsı vücut yapısı); küçük, yumuşak testisler, azalmış cinsel işlev ve azoospermi bulunur.Yüksek plazma ve idrar FSH konsantrasyonları, normalin altında plazma testosteron düzeyleri.
(2) Konjenital anomaliler:
Konjenital anorşizm, bilateral kriptorşizm ve gonadal disgenez gibi. Gonadal disgenezde, virilizasyon normaldir ancak meni azoospermiktir. Testisler normal boyuttadır, göğüsler şişkin değildir, plazma testosteron ve serum LH düzeyleri normaldir ve plazma FSH düzeyi yüksektir.İki taraflı kriptorşizm hastaları da azoospermi gösterir, ancak testisleri palpe edilemez. Plazma testosteron ve serum LH düzeyleri düşüktür, ancak 5000 U koryonik gonadotropin tek doz enjeksiyonundan sonra plazma testosteron düzeyleri belirgin şekilde yükselir.Konjenital anorşizmde, testisler saptanamazken, hem plazma testosteron hem de serum LH düzeyleri belirgin şekilde düşüktür. Tek bir koryonik gonadotropin enjeksiyonundan sonra, plazma testosteron düzeyleri sadece hafif bir artış gösterir.
(3) Endokrin anormallikleri:
Hipogonadizm, hipopitüitarizm, hipotiroidizm ve adrenal kortikal hiperplazi gibi. Primer hipogonadizmi olan hastalar genellikle serum FSH ve LH düzeylerinde yükselme ve testosteron düzeylerinde azalma gösterir.Hipofiz yetmezliği, serum FSH ve LH düzeylerinin tipik olarak düşük olduğu, testis interstisyel hücre fonksiyonunda azalma, cinsel fonksiyonda azalma ve semen hacminde azalma ile birlikte sekonder hipogonadizme neden olabilir.
(4) Spermatogenik hücre olgunlaşma bozuklukları:
Radyasyon hasarı, ilaç etkileri, varikosel vb. Testis boyutu ve dokusu normal görünür, ancak semen analizi sperm sayısında azalma veya azoospermi olduğunu ortaya çıkarır.Testis biyopsisi, spermatogenez sürecinin sıklıkla spermatosit aşamasında durduğunu ve seminifer tübüllerde daha fazla gelişme gösteren çok az sayıda spermatid olduğunu ortaya koyar. İmmün infertilite İmmün infertilite iki türe ayrılır: biri erkeklerin ürettiği anti-sperm otoimmünitesi, diğeri ise kadınların ürettiği anti-sperm alloimmünitesidir. Bu durumdaki hastalar genellikle normal cinsel fonksiyon, semen analizi sonuçları ve hormon seviyeleri gösterir.
Erkek kısırlığı karmaşık nedenlerden kaynaklanır ve azoospermi, şiddetli oligospermi, oligospermi, normal sperm sayısı kısırlığı, polizospermi ve astenospermi olarak sınıflandırılabilir. Erkek kısırlığı karmaşık nedenlerden kaynaklanır ve azoospermi, şiddetli oligospermi, oligospermi, normal sperm sayısı kısırlığı, polizospermi ve astenospermi olarak sınıflandırılabilir.Erkek kısırlığı için hangi tanı analizleri gereklidir?
Erkek kısırlığını doğrulamak için hangi testler gereklidir?
Sperm analizi
İn vitro heterolog döllenme testi: Bu test, spermlerin döllenme kapasitesinin daha doğru bir değerlendirmesini sağlar ve erkek fertilitesini değerlendirmek için çok değerlidir. Yaygın olarak kullanılan yöntem, kontrol olarak fertil erkeklerden alınan spermleri kullanarak hamster oositlerinin insan spermleriyle heterolog döllenmesini içerir.
Prostat sıvısı muayenesi
Endokrin testleri: Gonadotropin salgılatıcı hormon veya klomifen stimülasyon testleri, hipotalamus-hipofiz-testis ekseni fonksiyonunu değerlendirir. Testosteron ölçümü, Leydig hücrelerinin aktivitesini doğrudan yansıtır. Endikasyon varsa tiroid hormonları, adrenokortikal steroidler veya prolaktin ölçülebilir.
Doppler ultrason muayenesi.Varikoselin doğrulanmasına yardımcı olur.
Radyografik incelemeler. Spermatik kanallarda, vas deferens ve epididim anjiyografisinde, vas deferens ve seminal vezikül anjiyografisinde veya üretral anjiyografide tıkanıklığın yerini belirlemek için kullanılabilir. Hiperprolaktinemi vakalarında, hipofiz adenomunun varlığını doğrulamak için transsfenoidal X-ray tomogramı (ön ve yan görüntüler) endikedir.
İmmünolojik incelemeler.Sperm aglütinasyon veya immobilizasyon testleri, serum veya seminal plazmada aglütinasyon veya immobilizasyon antikorlarını tespit eder. Birden fazla tespit yöntemi mevcuttur; seçim, yerel olarak mevcut olanlara göre yapılmalıdır. Testis biyopsisi. Azoospermi veya oligospermi için endikedir, seminifer tübüllerdeki spermatogenik fonksiyonu ve interstisyel hücre gelişimini doğrudan değerlendirir. Lokal hormon sentezi ve metabolizması, immünohistokimyasal boyama ile yansıtılabilir.
Kromozomal karyotipleme. Dış genital anomali, testis hipoplazisi ve idiyopatik azoospermi için kullanılır. Önemli not: Yukarıda belirtildiği gibi, erkek kısırlığının teşhisi, sperm sayısının azalması, hareketliliğin azalması ve düşük hayatta kalma oranları gibi önemli sorunların ele alınmasını gerektirir. En önemli öncelik, kesin bir teşhis koymak ve ardından tıbbi tavsiyelere uygun olarak tutarlı bir tedavi uygulamaktır.