Łysienie psychogenne to wypadanie włosów spowodowane nadmiernym stresem psychicznym. Pod wpływem napięcia psychicznego mięśnie prostujące włosy kurczą się, powodując ich wyprostowanie. Działanie to powoduje również zwężenie naczyń włosowatych dostarczających składniki odżywcze do mieszków włosowych, co prowadzi do zaburzeń lokalnego krążenia krwi. W konsekwencji dochodzi do zaburzenia równowagi ekologicznej włosów, co prowadzi do ich niedożywienia.Stres psychiczny może również wywoływać nadmierną potliwość i nadaktywność gruczołów łojowych, powodując łupież skóry głowy, który pogarsza jakość środowiska włosów, przyczyniając się w ten sposób do ich wypadania. Ta forma łysienia jest tymczasowa; wraz z poprawą samopoczucia psychicznego i zmniejszeniem stresu zazwyczaj ustępuje samoistnie.
Łysienie androgenowe
Łysienie androgenowe, znane również jako wczesne łysienie lub potocznie nazywane „łysieniem”, charakteryzuje się wysoką częstością występowania. Odnosi się ono do postępującego przerzedzania się i wypadania włosów, które występuje po osiągnięciu dorosłości i charakteryzuje się szybkim cofaniem się linii włosów na skroniach, podwyższaniem linii czołowej oraz przerzedzaniem lub całkowitym łysieniem na czubku głowy, które stopniowo się pogarsza.Schorzenie to charakteryzuje się postępującym wypadaniem włosów na czole i czubku głowy, dotykającym głównie mężczyzn wykonujących pracę umysłową, zazwyczaj w wieku od 20 do 30 lat. Wypadanie włosów rozpoczyna się zazwyczaj w okolicy czołowej i skroniowej, a linia włosów stopniowo cofa się do tyłu.Wraz z wiekiem włosy na czubku głowy stopniowo przerzedzają się, choć często pozostają na karku i po bokach. W ciężkich przypadkach wypadanie włosów na czubku głowy i czole może połączyć się w dużą łysą plamę, pozostawiając jedynie pas włosów w kształcie podkowy na obrzeżach. Dotknięta chorobą skóra głowy może być gładka lub pokryta rzadkimi, cienkimi, miękkimi, krótkimi włosami.Łysienie androgenowe postępuje powoli. Pacjentki zazwyczaj doświadczają łagodniejszego wypadania włosów, charakteryzującego się głównie przerzedzeniem i zmiękczeniem włosów na czubku głowy. Ta forma łysienia wpływa na wygląd zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Przyczyny łysienia androgenowego są prawdopodobnie związane z genetyką i androgenami. Ten rodzaj wypadania włosów jest zazwyczaj trwały.
Łysienie łojotokowe
Łysienie łojotokowe występuje na tle nadmiernego wydzielania sebum, któremu często towarzyszy zwiększone łupież, przetłuszczająca się skóra głowy i silne swędzenie. Dotyka głównie osoby młode i w średnim wieku z aktywnymi gruczołami łojowymi, zazwyczaj mające cienkie, miękkie włosy. Niektóre przypadki mogą wiązać się z łojotokowym zapaleniem skóry głowy. Łysienie zazwyczaj zaczyna się stopniowo na czubku głowy, rozprzestrzeniając się w kierunku czoła.Skóra głowy wydaje się tłusta, ma czerwonawo-błyszczący wygląd i mogą na niej powstawać żółtawe, tłuste strupy. Leczenie łysienia łojotokowego koncentruje się na pielęgnacji skóry głowy: należy ograniczyć spożycie tłustych i pikantnych potraw, regularnie myć włosy i stosować miejscowe preparaty zmniejszające wydzielanie sebum, łagodzące łupież oraz łagodzące stany zapalne i swędzenie.
Łysienie plackowate
Łysienie plackowate, powszechnie znane jako „golenie ducha”, jest formą miejscowego, plackowatego wypadania włosów, które rozwija się nagle i postępuje powoli. Potencjalne przyczyny obejmują tymczasowe zahamowanie wzrostu włosów spowodowane czynnikami neuropsychologicznymi, zaburzeniami endokrynologicznymi lub dysfunkcją układu odpornościowego.Może być również związana z infekcjami lub innymi zaburzeniami narządów wewnętrznych. Objawia się nagłym wypadaniem włosów na skórze głowy w postaci okrągłych lub owalnych plam, często bez zauważalnych objawów, pozostawiając dotknięty obszar gładki i lśniący. W miarę postępu choroby obszar dotknięty chorobą rozszerza się, a włosy na obrzeżach stają się luźne i podatne na wypadanie. W niektórych przypadkach może dojść do utraty wszystkich włosów, a w ciężkich przypadkach mogą również wypadać brwi, zarost, włosy pod pachami i włosy łonowe.Schorzenie to może ustąpić samoistnie, ale często nawraca, a jego przebieg trwa kilka miesięcy lub dłużej. Nowe włosy pojawiające się w trakcie rekonwalescencji są cienkie, miękkie i szaro-białe, stopniowo gęstnieją i ciemnieją, przywracając normalny wygląd. Leczenie łysienia plackowatego powinno obejmować identyfikację potencjalnych przyczyn, a następnie poradnictwo psychologiczne i wsparcie. Można je uzupełnić lekami doustnymi i miejscowymi.
Fizyczne wypadanie włosów
Obejmuje to mechaniczne wypadanie włosów, takie jak łysienie spowodowane stylizacją i wypadanie włosów spowodowane tarciem, a także wypadanie włosów związane z oparzeniami i łysienie spowodowane promieniowaniem. Mechaniczne łysienie wynika z określonych fryzur powodujących łamliwość lub wypadanie włosów. Przykłady obejmują kobiece warkocze lub koki oraz męskie fryzury z przedziałkiem.Włosy wymagają pewnej naturalnej objętości i elastyczności, aby wytrzymać nacisk. Bezpośrednie naciąganie, takie jak w przypadku wykonawców opery pekińskiej lub kobiet uprawiających sport, które podczas występów lub zawodów mocno ściągają włosy wstążkami lub gumkami, może powodować łamliwość i wypadanie włosów na czole, prowadząc do cofania się linii włosów.Nadmierna ekspozycja na promienie ultrafioletowe zawarte w świetle słonecznym oraz częste używanie gorących suszarek do włosów również mogą powodować przerzedzenie włosów. Uszkodzenia spowodowane promieniowaniem są klinicznie klasyfikowane w czterech stopniach, z których wszystkie mogą powodować wypadanie włosów.>Wypadanie włosów spowodowane czynnikami chemicznymi
Pacjenci chorzy na raka poddawani chemioterapii, a także osoby długotrwale stosujące niektóre środki chemiczne, takie jak powszechnie przepisywane gentamycyna, allopurynol, metimazol, tiouracyl, trimetadion, propranolol (Inderal), fenytoina sodowa, aspiryna, indometacyna i tabletki antykoncepcyjne, często doświadczają wypadania włosów.Produkty do stylizacji włosów, takie jak płyny do trwałej ondulacji, szampony i farby do włosów, są również częstymi przyczynami wypadania włosów. W ostatnich latach wzrosła częstość występowania przerzedzenia włosów u kobiet, co może być związane z niewłaściwym stosowaniem szamponów spowodowanym nieodpowiedzialną reklamą.
Objawowe wypadanie włosów
Schorzenia takie jak anemia, choroby wątroby lub nerek, niedożywienie, toczeń rumieniowaty układowy, zespół Sjögrena, rogowacenie ciemne i choroby przebiegające z gorączką, w tym dur brzuszny, zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowych i grypa, często powodują wypadanie i przerzedzanie się włosów. Ten rodzaj wypadania włosów nazywany jest objawowym wypadaniem włosów.
Wypadanie włosów spowodowane zaburzeniami odżywiania i metabolizmu
Nadmierne spożycie cukru lub soli, niedobór białka, niedobór żelaza lub cynku, nadmiar selenu oraz niektóre zaburzenia metaboliczne, takie jak kwasica argininosukcynową, homocystynuria, dziedziczna tyrozynemia i zaburzenia metabolizmu metioniny, również mogą powodować wypadanie włosów.Wypadanie włosów spowodowane cukrem: Stan ten wynika z nadmiernego spożycia cukru. Podczas procesów metabolicznych cukier wytwarza znaczne ilości wolnych rodników, które wyczerpują witaminy z grupy B i zakłócają metabolizm pigmentów we włosach. Prowadzi to do stopniowej utraty blasku i wyglądu przypominającego słomę. Nadmiar cukru zwiększa również produkcję sebum, potencjalnie wywołując łojotokowe zapalenie skóry głowy, a następnie znaczne wypadanie włosów.Wypadanie włosów spowodowane solą: Stan ten wynika z nadmiernego spożycia soli. Zatrzymywanie soli w organizmie powoduje gromadzenie się wody, w tym w mieszkach włosowych, co zaburza normalny wzrost włosów. Ponadto wysoki poziom soli stwarza idealne warunki do rozwoju bakterii, zwiększając podatność na zaburzenia skóry głowy. Nadmierne spożycie soli może również wywołać różne zaburzenia łojowe, prowadząc do zwiększonego łupieżu i nasilenia wypadania włosów.
Infekcyjne wypadanie włosów
Wypadanie włosów spowodowane infekcjami grzybiczymi, pasożytami, wirusami lub ropnymi schorzeniami skóry nazywane jest infekcyjnym wypadaniem włosów. Czynniki sprawcze obejmują wirusa ospy wietrznej i półpaśca (ospa wietrzna i półpasiec), ludzki wirus niedoboru odporności (HIV), Mycobacterium leprae, Mycobacterium tuberculosis, Treponema pallidum (kiła) oraz różne infekcje grzybicze, takie jak grzybica skóry głowy.Miejscowe schorzenia skóry, takie jak łojotokowe zapalenie skóry, liszaj płaski, infekcje grzybicze lub inwazje pasożytnicze, również mogą powodować wypadanie włosów.
Wypadanie włosów związane z zaburzeniami endokrynologicznymi
Wypadanie włosów spowodowane zaburzeniami równowagi hormonalnej wynikającymi z nieprawidłowego funkcjonowania gruczołów dokrewnych określa się mianem wypadania włosów związanego z zaburzeniami endokrynologicznymi.Okres poporodowy, menopauza i stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych mogą tymczasowo powodować niedobór estrogenu, a w konsekwencji wypadanie włosów. Niedoczynność tarczycy, nadczynność tarczycy, niedoczynność przysadki mózgowej, niedoczynność przytarczyc, guzy nadnerczy i zaawansowana akromegalia mogą prowadzić do wypadania włosów.