Bir veya iki yaşındaki çocuklar bile kendileri giyinmeye veya oyuncaklarla oynamaya çalışır ve birçok ebeveyn bu eylemleri tamamlamaları için onlara coşkuyla yardımcı olur. Buna karşılık, çocuk psikolojisi uzmanları, çocukların bağımsız olarak yapmak istedikleri görevleri yerine getirmelerine izin verilmesini önerir.
Fransız çocuk psikoloğu Agnès Santou-Fédel, çocuklara bağımsız olarak oynamaları için yeterli zaman tanınmasının, onların özerkliğini geliştirmek için çok önemli olduğunu vurgular.
Santot-Fidel, küçük çocukları oyun oynarken yakından gözlemlediğinde, bir yaşın üzerindeki çocuklarda bile tutarlı düşünce süreçleri ve mantık olduğunu gözlemlemektedir. Onların muhakemeleri, gelişim için çok önemli olan nispeten karmaşık düşünme, hayal gücü ve hatta araştırma gibi unsurları içermektedir. Bu nedenle ebeveynler, çocuklarına erken yaşlardan itibaren uygulamalı keşifler yapmaları için yeterli alan ve zaman sağlamalıdır.
Ne yazık ki, ebeveynler genellikle en iyisini kendilerinin bildiğini varsayar ve müdahale ederler. Örneğin, bir çocuk uzun süre ellerine veya bir nesneye bakarak dalmış görünüyorsa, ebeveynler çocuğun dikkatini başka bir şeye yöneltmesi ve başka aktivitelerle meşgul olması gerektiğini düşünebilir. Oysa gerçekte, çocuklar çevrelerini keşfetmek ve araştırmak için sıklıkla bu zamana ihtiyaç duyarlar.
Santoro-Fidel, ebeveynlerin aşırı "rehberliği"nin çocuğun bağımsız yargılama yeteneğini yavaş yavaş aşındırarak başkalarına güçlü bir bağımlılık geliştirdiğini belirtir. Ebeveynlerin, çocukların çok küçük yaşlardan itibaren güvenli bir ortamda bağımsız olarak oynamalarına izin vermeleri gerektiğini tavsiye eder.Çocuk birkaç aylık olduğunda yumuşak bir oyun matı sağlayın; biraz büyüdüklerinde, emeklemeleri için battaniyelerle kaplı 2 metrekare büyüklüğünde kapalı bir alan sunun. Ayrıca, çocuklar bağımsız olarak oynarken çok fazla oyuncak sağlamaya gerek yoktur; dört veya beş oyuncak yeterlidir. Ancak, çocuğun sıkılmasını önlemek için oyuncakları düzenli olarak değiştirmek önemlidir.