Powiększanie piersi metodą iniekcyjną polega na wstrzyknięciu specjalnym strzykawką wypełniacza bezpośrednio do przestrzeni międzykomórkowych tkanki sutkowej. W normalnych warunkach zabieg ten nie ma znaczącego wpływu na tkankę sutkową. Jednak po rozroście tkanki sutkowej w czasie ciąży wypełniacz wywiera nacisk na tkankę. Szczególnie w przypadkach, gdy po zabiegu dochodzi do infekcji lub reakcji odrzucenia, całkowite usunięcie wypełniacza z organizmu staje się niezwykle trudne. W związku z tym lekarze nie zalecają powiększania piersi metodą iniekcyjną kobietom, które nie rodziły jeszcze dzieci.
Powiększanie piersi metodą autologicznego transferu tłuszczu polega na pobraniu tłuszczu z własnego ciała pacjentki, przemyciu go roztworem soli fizjologicznej, a następnie wstrzyknięciu do tkanki piersiowej. Ze względu na złożoność zabiegu i tendencję tkanki tłuszczowej do wchłaniania się lub upłynniania, metoda ta może skutkować nierównomiernym rozmiarem piersi. W związku z tym lekarze odradzają tę technikę kobietom, które nie rodziły.
Obecnie stosunkowo bezpieczniejszą opcją jest powiększanie piersi za pomocą implantów. Polega ono na wykonaniu niewielkiego nacięcia w ukrytym miejscu — np. pod pachą, na brzegu otoczki sutkowej lub w fałdzie podpiersiowym — przez które specjalnie zaprojektowany implant piersiowy jest wprowadzany pod pierwotną tkankę gruczołu sutkowego lub głęboko do mięśnia piersiowego. Chociaż powoduje to pewne uszkodzenie tkanki, powiększanie piersi za pomocą implantów nie pozostawia widocznych blizn po operacji i jest odpowiednie dla kobiet, które nie rodziły.