Kiedy żegnamy się z niewinnością dzieciństwa, zaczyna się okres dojrzewania. Cechą charakterystyczną tego okresu jest przebudzenie świadomości seksualnej i pojawienie się tajemniczych, tęsknych i pełnych podziwu uczuć wobec płci przeciwnej. Ciche uczucie między młodymi mężczyznami i kobietami na tym etapie jest zazwyczaj czyste i proste, istnieje w stanie eterycznej tęsknoty, gdzie „po drugiej stronie wody spotykają się spojrzenia, ale brakuje słów”. Dla nich miłość pozostaje odległym „gościem z daleka”.
To poczucie tajemniczej odległości niewątpliwie stanowi dla nastolatków niejawną barierę. Jeśli na tym etapie dojdzie do wyraźnej ingerencji ze strony rodziny lub starszych osób, spowoduje to jedynie wzmocnienie ich oporu. Jednak to szczególne doświadczenie odległości staje się coraz bardziej nieuchwytne w późniejszym życiu. Jest to pierwszy powód, dla którego pierwsza miłość pozostaje niezapomniana.
Spotkanie z „wymarzonym partnerem”
Po osiągnięciu dojrzałości płciowej młodzi mężczyźni i kobiety zazwyczaj wyobrażają sobie abstrakcyjnego „wymarzonego partnera” – idealizowaną osobę, która stanowi mentalny wzorzec przyszłego małżonka. Wzorzec ten może być bardzo konkretny, czasami wzorowany na prawdziwej osobie lub będący połączeniem kilku osób.Co więcej, kierując się tym „idealnym modelem płci przeciwnej”, aktywnie poszukują i odkrywają go w swoich kręgach społecznych. Nieświadomie nadchodzi długo oczekiwana chwila: wśród ogromnego tłumu dostrzegają znajomą twarz, co wywołuje mimowolny okrzyk: „Jakie to znajome!”. Osoba przed nimi w cudowny sposób odpowiada ich ideałowi estetycznemu.Pierwsza miłość oznacza przejście od abstrakcyjnego romantycznego pragnienia do namacalnej rzeczywistości. Jednak pierwsza miłość często kończy się bezowocnie. Osoba wyryta w pamięci staje się niezastąpiona, a nawet ewoluuje w punkt odniesienia, do którego porównujemy innych. Postać ta nie jest oryginalną, autentyczną osobą, ale raczej idealizowanym standardem, który sami stworzyliśmy.„Efekt Chikoni” w praktyce
Oczywiście innym istotnym powodem nieusuwalności pierwszej miłości jest zjawisko psychologiczne zwane „efektem Chikoni”. Zachodni psycholog Chikoni przeprowadził wiele intrygujących eksperymentów, odkrywając, że ludzie łatwo zapominają sprawy zakończone i rozwiązane, ale zachowują żywe wspomnienia przedsięwzięć przerwanych, niedokończonych lub niespełnionych. Zjawisko to znane jest jako „efekt Chikoni”.
Istnieje wiele przykładów ilustrujących to zjawisko psychologiczne. Weźmy pod uwagę egzamin z matematyki składający się ze 100 pytań. Załóżmy, że udało Ci się rozwiązać 99 pytań, ale ostatnie z nich sprawiło Ci trudność i pozostało bez odpowiedzi. Kiedy zadzwonił dzwonek, złożyłeś pracę i opuściłeś salę egzaminacyjną. Omawiając odpowiedzi z kolegami z klasy, odkryłeś, że wszystkie 99 pytań miało poprawne rozwiązania, a Twoi koledzy ujawnili Ci odpowiedź na to jedno nierozwiązane pytanie.
Od tego momentu to niedokończone pytanie głęboko i trwale zapada w pamięci, podczas gdy 99 poprawnych odpowiedzi znika w zapomnieniu. Nieodwzajemniona pierwsza miłość stanowi „niedokończone” wydarzenie. Dlatego też jej nierozwiązany charakter jest istotnym powodem, dla którego nadal prześladują nas nasze pierwsze miłości.