Erkek arkadaşımla iki yıldır birlikte yaşıyoruz. İki yıl önce ilk kez evlilik konusunu konuştuğumuzda, annesi uğurlu bir düğün tarihi seçmek için bir falcıya danışmamızı önerdi. Döndüğünde, birkaç gün boyunca yemek ve içecek almayı reddetti, burçlarımızın uyumsuz olduğunu söyleyerek ayrılmamızı istedi.Başlangıçta, annesinin batıl inancını ve onun körü körüne itaatini tamamen anlaşılmaz ve çok incitici buldum. O, çocukken annesinin dini uygulamalarını da şiddetle reddettiğini ve hatta annesinin kutsal heykellerinden birini kırdığını anlattı. Bu olay annesini kederden neredeyse öldürüyordu. Annesi bayılmak üzereyken ve ardından yemek yemeyi ve içmeyi reddederken onu görmek, onu gerçekten dehşete düşürdü. O günden beri, annesinin Budist inançlarına karşı çıkmaya cesaret edemedi.
Birkaç kez ayrılmaya çalıştık ama başaramadık, çünkü aramızdaki bağ çok derindi ve hayatlarımız uyumluydu. İkimiz de tutumlu ve nazik insanlardık, şehir hayatında birbirimize bakmaya alışmıştık.
Bu nedenle, annesi sık sık benim yanımda onu arayarak, hangi akrabalarına onun için randevular ayarlamasını istediğini detaylıca anlatır ve onu çöpçatanlık toplantılarına katılmaya zorlardı.O her zaman nazikçe kabul eder, mümkün olduğunda erteler ya da kaçınılmazsa isteksizce akrabalarıyla birlikte kızla tanışmaya giderdi.
Sonra bana kızın geçmişini anlatırdı – genellikle benimkinden daha iyiydi, ama ona karşı hiçbir şey hissetmiyordu. Sonra birlikte hayatımıza devam ederdik. Erkek arkadaşım annesiyle nasıl yüzleşeceğini düşünmeye başladı. Benimle evlenmeye karar vermişti, ama annesinin itirazlarını aşacak cesareti yoktu.
Geçenlerde annesi kız kardeşini ziyaret etmek için bizim şehrimizden geçti. O da onu istasyonda karşıladı ve saatlerce oturup konuştular. Döndüğünde bana annesinin evliliğimize razı olduğunu söyledi. Annesi, Ulusal Bayram tatilinde onun memleketini ziyaret etmemi ve bir falcıya yıldızları okutmalarını önerdi.
Annesine itiraf etme cesaretini bulmasına şaşırdım, ama o, konuyu ilk onun açtığını söyledi. Annesinin inançlarının tamamen "batıl inanç" olmadığını, birçok konuda olağanüstü bir "görüş"e sahip olduğunu açıkladı. Ona son iki yıldır ayrıldığımızı söylemesine rağmen, annesi bizim başından beri birlikte olduğumuzu "görebiliyordu". Onun ısrarlı çöpçatanlığı, bizi ayırıp daha iyi bir eş bulma çabasıydı.
Ardından, köyünde burçları uyuşmayan ama evlenmekte ısrar eden ve sonunda talihsizlik ve felaketle karşılaşan birçok çiftin örneğini anlattı. Evlenirsek, bana talihsizlik getireceğini ve benim de annesine talihsizlik getireceğimi iddia etti.Felaketi en aza indirmek için, düğünden önce bir falcıya danışarak laneti bozmanın bir yolunu bulmamız gerektiğini ısrarla söyledi. Bir yöntem, düğün günümüzde birbirimizi görmememiz gerektiğiydi. Onun siyah pamuklu ceketlerinden birini giyip ailesinin evine girmeli ve bütün gün dışarı çıkmadan evde kalmalıydım.
Düğünümüzle ilgili olarak, yüzük, gelinlik, yeni ev veya çeyiz olup olmadığının pek önemi olmadığını düşünüyorum. Ama gerçekten onun yanında sevinçle durmak, her iki ailenin ve sevdiklerimizin kutsamalarını almak istiyorum – siyah pamuklu ceket giymiş, istenmeyen bir hayalet gibi eve dalıp bir daha hiç çıkmamak istemiyorum.
Ancak, annesinin taleplerine - ya da onun tuttuğu falcının taleplerine - uymazsam, gelecekte hayatımızda yaşayacağımız sorunların, hatta annesinin en ufak bir baş ağrısının bile benim suçum olarak görüleceğinden çok korkuyorum...
Doğrusu, annesinin batıl inancı beni derinden incitti. Yine de ona içten bir saygı duyuyorum. Erkek arkadaşımla sayısız sohbetlerim sonucunda, onun olağanüstü çalışkan, yetenekli ve tutumlu bir kırsal kadın olduğunu öğrendim. Kendisi çok az eğitim almış olmasına rağmen, ayakkabı tabanlarını keserek kazandığı her kuruşu özenle biriktirmiş, iki çocuğunu üniversiteye göndermek için cimri davranmış ve tasarruf etmiş.
İkimiz de kırsal kesimden geldiğimiz için, birçok benzer yaşam deneyimimiz var. Onun annesinin de benim annem kadar olağanüstü olduğunu düşünüyorum. Ancak bu batıl inanç yüzünden, artık onunla nasıl iletişim kuracağımı gerçekten bilmiyorum.