Najnowsze badania amerykańskiego Narodowego Centrum Badań Zdrowia wskazują, że późne zasypianie jest formą „hazardu” ze zdrowiem, w którym stawką jest „sen”. Traktowanie późnego zasypiania jako rutyny i zasypianie dopiero wtedy, gdy jest się całkowicie wyczerpanym, jest w rzeczywistości przejawem kompulsywnego zachowania. Osoby dotknięte „kompulsywnym zasypianiem” są nieustannie dręczone obsesyjnymi myślami, które uniemożliwiają im zasypianie.Długotrwały brak snu osłabia odporność, zaburza funkcjonowanie układu hormonalnego i wywołuje objawy psychiczne, takie jak bezsenność, zapominanie, drażliwość i niepokój. Jest nawet bezpośrednio powiązany z takimi schorzeniami, jak otyłość i nowotwory. Longjiang, pracownik biurowy, uważał, że czas po pracy należy wyłącznie do niego – czas, który powinien poświęcić na relaks, aby docenić siebie.Dlatego po powrocie do domu grał w gry wideo do pierwszej lub drugiej w nocy. Pomimo świtu nadal punktualnie wstawał do pracy, przychodził do biura z przekrwionymi oczami i nieustannie ziewał, a następnie ciągle pił kawę, mocną herbatę lub palił papierosy, aby zachować czujność.„Zespół późnego zasypiania”, zwany również „kompulsywnym zaburzeniem snu”, występuje, gdy osoba przyzwyczajona do późnego zasypiania nie może zasnąć wcześniej, nawet po wykonaniu wszystkich zadań. Nieświadomie czeka do późnej nocy, zanim w końcu zasypia. Stan ten jest odmianą nerwicy obsesyjno-kompulsywnej, w której osoby cierpiące na tę dolegliwość dręczą kompulsywne myśli, które uniemożliwiają im zasypianie.Jednocześnie stanowi zaburzenie snu i z punktu widzenia zdrowia stanowi nieograniczone zagrożenie dla dobrego samopoczucia. Osoby dotknięte tym zaburzeniem to zazwyczaj osoby młode lub w średnim wieku. Ich stan często wynika z wyczerpania w ciągu dnia i ogromnej presji w pracy, co prowadzi ich do przekonania, że tylko stymulujące czynności, takie jak oglądanie telewizji, surfowanie po Internecie lub częste odwiedzanie barów, mogą złagodzić zmęczenie psychiczne i ucisk, gdy nadejdzie wieczór.Kolejnym czynnikiem są utrwalone błędne przekonania na temat snu, takie jak przekonanie, że sen powinien następować w drugiej połowie nocy. W rzeczywistości ludzki zegar biologiczny ma swój własny rytm określający porę snu. Zakłócenie tego naturalnego wzorca nieuchronnie powoduje niekorzystne skutki dla organizmu.
Nawyk „nocnego marka” niszczy zdrowie mieszkańców miast
Brytyjscy eksperci w dziedzinie psychologii twierdzą, że sen jest czynnikiem mającym bezpośredni wpływ na zdrowie i długość życia, ustępującym jedynie zdrowemu odżywianiu i ćwiczeniom fizycznym.Dodatkowa godzina snu to nie tylko większa wydajność w pracy, ale także szansa na uratowanie życia. Eksperci w dziedzinie chronobiologii ostrzegają, że brak snu kumuluje się, powodując w końcu poważne szkody dla zdrowia. Schorzenia takie jak otyłość i nowotwory są bezpośrednio związane z chronicznym trybem życia nocnego.Badania porównawcze między osobami, które regularnie śpią do późna, a osobami, które regularnie wstają wcześnie, pokazują, że te pierwsze są bardziej narażone na ryzyko zachorowania na raka. Zaburzenia snu zakłócają normalny podział komórek, powodując mutacje, które prowadzą do powstania komórek nowotworowych.
Specjaliści od snu twierdzą, że sen jest niezbędnym procesem fizjologicznym w działalności metabolicznej – bez niego nie można zachować zdrowia.Niewystarczająca ilość snu nie tylko nie pozwala na regenerację po wysiłku fizycznym, ale także zaburza środowisko wewnętrzne organizmu z powodu nieodpowiedniej syntezy hormonów. Nieregularne wzorce snu i stres osłabiają odporność i zaburzają funkcjonowanie układu hormonalnego, czyniąc osoby podatnymi na przeziębienia, infekcje żołądkowo-jelitowe, alergie i inne zaburzenia autonomicznego układu nerwowego. Chroniczny brak snu wywołuje ponadto objawy neurologiczne i psychologiczne, takie jak bezsenność, zapominanie, drażliwość i niepokój.
Pokonanie „kompulsji nocnej” poprzez „ekspozycję bez reakcji”
Poproś osobę z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi (OCD) i obsesją czystości, aby dotknęła czegoś brudnego bez mycia rąk. Jej niepokój naturalnie ustąpi w ciągu 30 minut. Technika ta znana jest jako „ekspozycja bez reakcji”.Dzięki temu można nauczyć się unikać nawykowych zachowań kompulsywnych i zastąpić je nowymi, zdrowszymi. Konkretna metoda zastosowania jest następująca:
1. Odłóż na bok swoje OCD i zaangażuj się w dialog z samym sobą. Kiedy zapada noc i powinieneś iść spać, ale twój umysł mówi ci: „Nie wolno ci spać, powinieneś...”. W tym momencie musisz zdać sobie sprawę: „Ach, to moje obsesyjne myślenie! Ten sposób myślenia wynika z mojego „kompulsywnego pragnienia snu w nocy”!Możesz powiedzieć sobie: „To nie ja, to OCD działa!”. Taki dialog buduje odporność na natrętne myśli i zachowania narzucane przez OCD. Pamiętaj, że OCD to schorzenie mózgu, które nie ustąpi z dnia na dzień; zrozumienie go i stawienie mu czoła wymaga dwóch do trzech miesięcy wytrwałych wysiłków. 2. Podejmij proaktywne działania, aby przeciwdziałać OCD.Odsuń swoją uwagę od objawów OCD, nawet jeśli tylko na kilka minut. Zacznij od wybrania konkretnych zachowań, które zastąpią kompulsywną bezsenność, takich jak wypicie filiżanki ciepłego mleka, gorąca kąpiel lub zapalenie świec aromaterapeutycznych ułatwiających zasypianie – wszystko, co pomaga zasnąć. Kiedy mózg przypomina Ci, że nie wolno Ci teraz zasnąć, nie poddawaj się nawykowym schematom myślowym. Powiedz sobie: „Moje OCD znów daje o sobie znać; muszę zająć się czymś innym”.
3. Zmniejsz, odrzuć i ostatecznie pożegnaj się z OCD. Po wykonaniu poprzednich kroków zauważysz, że zaakceptowałeś swoje OCD. Następnym zadaniem jest zmniejszenie jego znaczenia i odrzucenie go, a tym samym pożegnanie się z nim. Kiedy ponownie pojawi się komunikat „nie wolno mi zasnąć”, będziesz przygotowany psychicznie.Uświadomisz sobie: „To moja absurdalna obsesyjna myśl. Nie ma znaczenia. To tylko usterka mózgu. Nie ma potrzeby zwracać na to uwagi”. Trzymaj się tych kroków, a dzięki konsekwentnym wysiłkom stopniowo przywrócisz normalny rytm snu.