Niektóre matki doświadczają wypadnięcia macicy z powodu poważnego uszkodzenia pochwy i krocza, a nawet pęknięcia zwieracza odbytu i odbytnicy, co prowadzi do bolesnego nietrzymania stolca. Terminowe nacięcie krocza może zapobiec tym powikłaniom i przynieść korzyści zarówno matce, jak i dziecku. Dlatego nacięcie krocza powinno być wykonywane tylko w ostateczności.
W jakich okolicznościach nacięcie krocza jest dopuszczalne podczas porodu naturalnego?
Nacięcie krocza powinno być wykonywane wyłącznie w ostateczności
Podczas porodu naturalnego krocze może wykazywać pięć możliwych stanów: krocze nienaruszone lub pęknięcia pierwszego do czwartego stopnia.Rozdarcia pierwszego lub drugiego stopnia są stosunkowo niewielkimi ranami, które nie utrudniają powrotu do zdrowia po porodzie i szybko się goją: rozdarcie pierwszego stopnia, jeśli nie krwawi, często nie wymaga szycia i goi się samoistnie, podobnie jak niewielkie pęknięcie błony śluzowej w kącikach ust zimą; rozdarcie drugiego stopnia obejmujące tkankę podskórną wymaga jedynie kilku wewnętrznych szwów z użyciem szwów wchłanialnych, których nie trzeba usuwać.
Najważniejsze jest unikanie pęknięć trzeciego stopnia lub wyższych. Takie urazy naruszają tkanki okołoodbytnicze, mięśnie, a nawet odbytnicę, dlatego epizjotomia jest kluczowym środkiem zapobiegawczym. Lekarz lub położna wykonuje nacięcie w kroczu za pomocą nożyczek lub skalpela, poszerzając otwór pochwy, aby ułatwić poród. Istnieją dwie podstawowe techniki: pionowa epizjotomia wzdłuż osi pochwy lub ukośna epizjotomia pod kątem około 40 stopni do otworu pochwy.Po nacięciu nakłada się szwy: 4–5 szwów na powierzchni skóry i kilkadziesiąt więcej wewnątrz.
W rzeczywistości nacięcie krocza nie jest bynajmniej rutynowym zabiegiem i powinno być wykonywane tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne.
Przedwczesne noszenie wysokich obcasów związane z podwyższonym odsetkiem nacięć krocza
Eksperci wskazują, że zmiany we współczesnym stylu życia przyczyniają się do wysokiego odsetka nacięć krocza w Chinach.Wiele kobiet zaczyna nosić wysokie obcasy wkrótce po okresie dojrzewania, nie zdając sobie sprawy, że takie obuwie może wpływać na rozwój miednicy. Zwiększa ono kąt wejścia do miednicy, utrudniając opadanie głowy płodu podczas porodu. Wiadomo również, że odsetek nacięć krocza w zachodnich krajach rozwiniętych, takich jak Wielka Brytania i Stany Zjednoczone, wynosi około 30-40%. Stosunkowo wysoki odsetek w Chinach wynika częściowo z napiętych relacji między lekarzami a pacjentkami.W Wielkiej Brytanii odsetek nacięć krocza jest niski, ale odsetek pęknięć krocza podczas porodu jest wysoki. Co ciekawe, matki, które doświadczyły takich pęknięć, rzadko podejmują działania prawne przeciwko personelowi medycznemu.Nacięcie krocza może również trwale uszkodzić błonę śluzową pochwy i warstwę podśluzówkową, zranić skórę krocza i tkankę podskórną, a nawet naruszyć struktury mięśni odbytu, zmniejszając w ten sposób sprężystość mięśni dna miednicy. Wiele przyszłych matek, pod wpływem dyskusji internetowych na temat nacięcia krocza, zaczyna obawiać się porodu naturalnego, a niektóre z nich rozważają nawet przejście na cesarskie cięcie.Przyszłe matki mają dwa główne obawy dotyczące nacięcia krocza: ból i jego wpływ na intymność seksualną. Po pierwsze, przed zabiegiem zazwyczaj podaje się znieczulenie. Po drugie, okolice pochwy wykazują zmniejszoną wrażliwość na ból, dodatkowo osłabioną przez drętwienie nerwów spowodowane uciskiem głowy płodu podczas porodu. Dlatego nadmierne obawy dotyczące bólu są nieuzasadnione.
Jeśli chodzi o wpływ na relacje seksualne, rzeczywistość jest znacznie mniej poważna. Niezależnie od tego, czy wykonuje się nacięcie krocza, poród naturalny prowadzi do pewnego rozluźnienia ścianek pochwy. Jednak ze względu na naturalną budowę mięśniową i fałdy w pochwie, powrót do normy następuje zazwyczaj w akceptowalnym zakresie.
Z drugiej strony, decydowanie się na cesarskie cięcie wyłącznie w celu uniknięcia nacięcia krocza jest niewskazane. Poród przez cesarskie cięcie niesie ze sobą ponad dziesięć potencjalnych powikłań zarówno dla matki, jak i dziecka; na przykład niemowlęta urodzone przez cesarskie cięcie są bardziej narażone na zapalenie płuc niż te urodzone drogą pochwową.
Kontrola wagi może zapobiec nacięciu krocza
Kobiety w ciąży, które decydują się na poród naturalny i chcą uniknąć nacięcia krocza, powinny od początku ciąży stosować się do zaleceń lekarza dotyczących zdrowia psychicznego, odżywiania i ćwiczeń fizycznych. Zrównoważone odżywianie, odpowiednia aktywność fizyczna oraz kontrola wagi matki i płodu są warunkami koniecznymi do zmniejszenia odsetka nacięć krocza podczas porodu naturalnego.
Jak dbać o ranę po nacięciu krocza?
1. Utrzymuj ranę w czystości i suchości
Po wypisaniu ze szpitala kobiety, które przeszły nacięcie krocza, powinny codziennie myć okolice krocza czystą wodą lub płynem do mycia. W miarę możliwości zaleca się mycie dwa razy dziennie. Używaj bezpiecznych produktów higienicznych i zmieniaj je szybko, aby krocze było suche i czyste.W przypadku wystąpienia obrzęku lub bólu w okolicy nacięcia krocza można stosować kąpiele nasiadowe z 0,02% roztworem nadmanganianu potasu (dostosować stężenie, aż woda stanie się różowa). Alternatywnie, przyspieszyć gojenie można poprzez ogrzewanie nacięcia lampą.
2. Unikaj wysiłku podczas wypróżniania się
Po każdym wypróżnieniu lub oddaniu moczu przepłucz krocze wodą, wykonując ruchy od przodu do tyłu, podobnie jak podczas wycierania papierem toaletowym, aby zapobiec infekcji bakteryjnej.
3. Powstrzymaj się od podnoszenia ciężkich przedmiotów
Kobiety, które przeszły nacięcie krocza, powinny unikać podnoszenia ciężkich przedmiotów lub wykonywania forsownych ćwiczeń fizycznych przez miesiąc po porodzie.W przypadku takich matek przedwczesny lub nadmierny wysiłek fizyczny może uszkodzić tkanki dna miednicy, a nawet doprowadzić do wypadnięcia macicy. 4. Powstrzymaj się od stosunków seksualnych podczas rekonwalescencji. Matki, które przeszły nacięcie krocza, powinny unikać stosunków seksualnych przez sześć tygodni po porodzie. Po upływie sześciu tygodni aktywność seksualną można wznowić tylko wtedy, gdy lekarz potwierdzi, że macica i kanał rodny zagoiły się odpowiednio. 5. Kwestie związane z dietą. Spożywaj dużo produktów bogatych w błonnik, aby zapobiec zaparciom. Zapewnij odpowiednie nawodnienie, pijąc co najmniej 2000 mililitrów wody dziennie. 6. Obserwuj następujące objawy związane z raną. Jeśli rana wykazuje którykolwiek z poniższych objawów, natychmiast zgłoś się do lekarza:
5. Wytyczne dotyczące diety
Spożywaj dużo produktów bogatych w błonnik, aby zapobiec zaparciom. Utrzymuj odpowiednie nawodnienie organizmu, pijąc co najmniej 2000 mililitrów wody dziennie.
6. Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli rana wykazuje którykolwiek z następujących objawów:
Krwiak rany: silny ból w miejscu nacięcia pojawiający się w ciągu 1–2 godzin po zszyciu, stopniowo nasilający się i potencjalnie towarzyszący uczuciu ciężkości w odbycie.
Zakażenie rany: w ciągu 2–3 dni po porodzie miejscowe zaczerwienienie, obrzęk, uczucie ciepła lub ból w miejscu nacięcia, czasami towarzyszy temu stwardnienie i ropna wydzielina po ucisku.
Rozwarstwienie rany po usunięciu szwów: w rzadkich przypadkach rana może się ponownie otworzyć po usunięciu szwów. Jeśli pacjentka została już wypisana ze szpitala, należy niezwłocznie zgłosić się do szpitala w celu oceny i leczenia.