Chcesz mieć płynny poród? Nie chodzi o obecność męża! Nie chodzi o codzienne ćwiczenia! Nie chodzi o pociąganie za sznurki! Kobiety naprawdę muszą polegać na sobie przez cały czas — zwłaszcza w tak ważnej sprawie, jak poród. Nikt nie może tego zrobić za Ciebie!
Dzisiaj dajemy przyszłym mamom prezent: potężne narzędzie do naturalnego porodu! Naucz się go już teraz — technika oddychania Lamaze!Nie zakładaj, że oddychanie nie wymaga nauki – kiedy już opanujesz tę technikę, zrozumiesz, jak ważna jest ona podczas porodu!
Dlaczego nazywa się ją „techniką oddychania Lamaze”?
Wprowadzona do Azji z Ameryki po 1960 roku, natychmiast przyciągnęła uwagę położników z wielu krajów, w tym z Chin. Opracowana i spopularyzowana przez francuskiego lekarza, dr Lamaze, w 1951 roku, ta technika oddychania podczas porodu stała się znana jako metoda Lamaze.
Po przypadkowym zetknięciu się z „psychologiczną metodą zapobiegania”, dr Lamaze przeprowadził dalsze badania i odkrył praktyczną „technikę oddychania Lamaze” stosowaną podczas porodu. Technika ta wykorzystuje oddychanie w celu odwrócenia uwagi od bólu i złagodzenia dyskomfortu związanego z porodem.
Trening techniki oddychania Lamaze należy rozpocząć w siódmym miesiącu ciąży. Ćwiczenia w obecności męża przyniosą lepsze rezultaty. Najpierw zapoznajmy się z pięcioma etapami tej techniki.
Podstawowa pozycja
Ćwiczenia należy wykonywać na kocu rozłożonym na podłodze w salonie lub na łóżku. W pomieszczeniu należy włączyć kojącą muzykę prenatalną. Przyszła mama może usiąść ze skrzyżowanymi nogami. Przy dźwiękach muzyki powinna najpierw całkowicie rozluźnić ciało, skupiając wzrok na jednym punkcie.
Pięć kroków oddychania Lamaze
Zazwyczaj przyszłe matki rozpoczynają trening oddychania Lamaze od siódmego miesiąca ciąży. Ćwiczenia z pomocą męża przynoszą lepsze rezultaty. Przyjrzyjmy się najpierw pięciu krokom.
Podstawowa pozycja polega na ćwiczeniu na kocu rozłożonym na podłodze w salonie lub na łóżku. W pokoju można włączyć delikatną muzykę prenatalną. Przyszła mama może usiąść ze skrzyżowanymi nogami. Podczas odtwarzania muzyki powinna najpierw całkowicie rozluźnić ciało, wpatrując się w jeden punkt.
Etap pierwszy: Technika oddychania klatką piersiową
Metoda ta jest stosowana na początku porodu, gdy rozwarcie szyjki macicy osiąga około 3 centymetrów. Polega ona na powolnym, kontrolowanym oddychaniu klatką piersiową.
Przyszłe matki mogą odczuwać skurcze macicy występujące co 5 do 20 minut, trwające około 30 do 60 sekund. Powinny nauczyć się głęboko wdychać powietrze przez nos, rozpoczynając wdech wraz z początkiem skurczu i wydychając powietrze w momencie jego szczytu. Schemat ten powtarza się do momentu ustąpienia bólu, po czym powraca się do normalnego oddychania.
Oddychanie klatką piersiową jest łatwą i wygodną techniką łagodzenia bólu. Kiedy zaczynają się lub kończą intensywne skurcze, przyszłe matki mogą używać tej metody, aby dokładnie przekazać rodzinie lub personelowi medycznemu charakter skurczów.
Etap drugi – technika płytkiego oddychania
Technika płytkiego oddychania jest stosowana, gdy dziecko obraca się i stopniowo schodzi przez kanał rodny (przed rozwarciem szyjki macicy do 7 cm).W momencie rozpoczęcia skurczów należy stosować głębokie oddychanie klatką piersiową. Podczas intensywnych skurczów należy przejść na płytkie oddychanie, a gdy skurcze ustępują, powrócić do głębokiego oddychania.
Od 3 do 7 centymetrów rozwarcia skurcze stają się częstsze, występują co 2 do 4 minut i trwają około 45 do 60 sekund.
Najpierw pozwól ciału całkowicie się zrelaksować, skupiając wzrok na jednym punkcie. Przyszła mama powinna wziąć niewielki wdech przez usta, utrzymując płytkie oddychanie, w którym objętość wdychanego powietrza jest równa objętości wydychanego. Oddychaj wyłącznie przez usta, utrzymując oddech wysoko w gardle, jakbyś wydawała dźwięk „hee-hee”.
Kiedy skurcze macicy nasilają się, przyspiesz oddech; odwrotnie, zwolnij go, gdy skurcze ustępują.Upewnij się, że objętość wydychanego powietrza jest równa objętości wdychanego. Zacznij od 20-sekundowych sesji, stopniowo wydłużając je, aż będziesz w stanie utrzymać 60 sekund na każde ćwiczenie oddechowe. Etap trzeci – technika oddychania z sapaniem. Kiedy rozwarcie szyjki macicy osiągnie 7–10 centymetrów, przyszłe matki będą odczuwać skurcze co 60–90 sekund. Jest to najbardziej intensywna i trudna faza porodu.Płód jest bliski urodzenia, a każde skurcze macicy trwają 30–90 sekund. Przyszła mama powinna najpierw wydmuchać całe powietrze, a następnie wziąć głęboki wdech. Następnie powinna wykonać 4–6 szybkich, krótkich wydechów, czując się tak, jakby nadmuchiwała balon. Powinny one być jeszcze płytsze niż lekkie, płytkie oddychanie z poprzedniego etapu, a tempo można dostosować do intensywności skurczów.
Podczas ćwiczeń należy stopniowo wydłużać każdy cykl oddechowy z 45 do 90 sekund.
Etap czwarty – technika oddechu syczącego
Wraz z rozpoczęciem ostatniej fazy drugiego etapu porodu przyszła mama może odczuwać potrzebę wypchnięcia dziecka przez kanał rodny. Personel medyczny poinstruuje ją jednak, aby powstrzymała się od parcia, aby zapobiec pęknięciu pochwy, i zamiast tego czekała, aż dziecko pojawi się naturalnie. W tym momencie stosuje się technikę oddechu syczącego.
Gdy zaczynają się skurcze, przyszła mama najpierw bierze głęboki wdech, a następnie wykonuje krótkie, energiczne wydechy – podobne do płytkich wydechów liczonych jako 1, 2, 3, 4 – a następnie wydmuchuje całe pozostałe powietrze jednym, energicznym wydechem, jakby z wielkim wysiłkiem dmuchała na coś. Ćwiczy szybkie, ciągłe oddychanie przypominające sapanie w ten sposób, aż do ustąpienia potrzeby parcia, dążąc do 90 sekund na sesję ćwiczeń.
Etap piąty – parcie
Gdy szyjka macicy jest całkowicie rozwarcie, położna poinstruuje matkę, aby zaczęła parć, gdy głowa dziecka stanie się widoczna. Matka powinna wziąć głęboki wdech, wstrzymać oddech i natychmiast zacząć parć.
Przyszła mama powinna wciągnąć podbródek, lekko unieść głowę i z całych sił skierować powietrze z płuc w dół, w kierunku podbrzusza, całkowicie rozluźniając mięśnie miednicy. Kiedy potrzebuje odetchnąć, powinna utrzymać tę samą pozycję, natychmiast całkowicie wydychać powietrze, a następnie natychmiast wdychać je w pełni. Powinna wstrzymywać oddech i przeć, aż dziecko się urodzi. Kiedy główka dziecka pojawi się w kanale rodnym, przyszła mama może stosować krótkie, szybkie oddechy, aby złagodzić ból.
Każda sesja ćwiczeń powinna obejmować wysiłek trwający co najmniej 60 sekund.
Kluczowe punkty oddychania Lamaze:
Wczesna faza skurczu: zacznij od regularnego wzorca czterech oddechów „hee”, po których następuje jeden oddech „hoo”.
W szczytowej fazie skurczu: przejdź do około jednego oddechu „hoo” na sekundę.
W miarę ustępowania skurczów: powróć do wzorca 4 wdechów na 1 wydech.
Pod koniec skurczu: wykonaj oddech klatkowy, wdychając powietrze przez nos i wydychając przez usta.
Przyszłe mamy ~ nie czekajcie z nauką tej techniki do momentu rozpoczęcia porodu! Ta technika oddychania wymaga praktyki! Zaczęłam ćwiczyć i powoli zaczynam to rozumieć... Tak! To jest to uczucie. Powtórzę: opanowanie tej metody oddychania jest o wiele skuteczniejsze niż uczestnictwo w niezliczonych zajęciach przedporodowych lub sesjach treningowych!