Wraz z nadejściem terminu słonecznego Lixia oficjalnie rozpoczęło się lato. Chociaż popijanie orzeźwiającej wody sodowej w upalny dzień jest przyjemne, jej koszt – od kilkunastu do kilkudziesięciu juanów za butelkę – sprawia, że częste spożywanie jest niepraktyczne. W związku z tym wiele osób rozważa domowe alternatywy. Jednak eksperci ostrzegają, że samodzielnie przygotowana woda sodowa stwarza potencjalne zagrożenie dla higieny i bezpieczeństwa.Jeśli chodzi o popularną ostatnio wodę wzbogaconą tlenem, eksperci zauważają, że o ile nie wykonuje się forsownych ćwiczeń fizycznych, zapotrzebowanie organizmu na tlen nie jest szczególnie wysokie i może być w pełni zaspokojone poprzez oddychanie. Nie ma potrzeby celowego spożywania wody wzbogaconej tlenem.Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat powszechnych błędnych przekonań dotyczących wody sodowej:
Nie ma dowodów potwierdzających, że woda sodowa poprawia kondycję fizyczną.
Osoby z wysokim poziomem kwasu moczowego lub nadmierną kwasowością żołądka mogą odnieść korzyści ze spożywania wody sodowej.
Woda sodowa to woda zawierająca wodorowęglan sodu (wodorowęglan sodu). Dostępna w handlu butelkowana woda sodowa ma zazwyczaj pH między 7,5 a 7,8, co czyni ją lekko zasadową.
Osoby cierpiące na dnę moczanową, ze względu na podwyższony poziom kwasu moczowego, muszą nie tylko ograniczać spożycie pokarmów bogatych w purynę, ale także alkalizować mocz, aby wspomóc wydalanie kwasu moczowego. Można to osiągnąć za pomocą dwóch podstawowych metod: spożywania warzyw alkalicznych i umiarkowanego spożycia wodorowęglanu sodu. Lekarze często przepisują tabletki wodorowęglanu sodu pacjentom cierpiącym na dnę moczanową lub hiperurykemię.Picie wody sodowej może przynieść podobne efekty. Należy jednak pamiętać, że woda sodowa zawiera znaczne ilości sodu. Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym powinni zatem ograniczyć jej spożycie lub zmniejszyć spożycie soli podczas jej picia.
Osobom cierpiącym na zapalenie błony śluzowej żołądka z nadmierną kwasowością żołądkową woda sodowa może pomóc w neutralizacji kwasu żołądkowego i może być spożywana z umiarem. Jednak osoby z zapaleniem błony śluzowej żołądka spowodowanym niewystarczającym wydzielaniem kwasu żołądkowego powinny unikać spożywania dużych ilości wody sodowej, ponieważ jej działanie neutralizujące kwas może nasilić objawy wynikające z niedoboru kwasu.
Domowa woda sodowa stanowi wyzwanie pod względem stężenia
Przygotowywanie wody sodowej w domu nie jest wskazane. Po pierwsze, trudno jest uzyskać odpowiednie stężenie. Domowe wersje przygotowywane poprzez rozpuszczenie proszku wodorowęglanu sodu, choć technicznie rzecz biorąc są prawdziwą wodą sodową, mogą stać się nadmiernie zasadowe. U osób z chorobami żołądka spożywanie takiej wody może powodować wytwarzanie dwutlenku węgla w organizmie, co prowadzi do niepożądanych reakcji, takich jak wzdęcia żołądka i brzucha.Ponadto podczas domowej produkcji pojawiają się obawy dotyczące higieny i bezpieczeństwa. Wiele komercyjnych urządzeń do produkcji wody sodowej wstrzykuje dwutlenek węgla pod wysokim ciśnieniem, wytwarzając wodę gazowaną zamiast wody sodowej. Bez sody oczyszczonej nie mają one rzekomych korzyści. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku niektórych komercyjnych napojów gazowanych w butelkach, które oprócz dwutlenku węgla mogą zawierać dodatek cukrów, substancji słodzących i aromatów. Nadmierne spożywanie takich produktów jest szkodliwe dla zdrowia.
Pogląd, że picie alkalicznej wody sodowej zmienia kwasowo-zasadową równowagę organizmu, jest nienaukowy.Z medycznego punktu widzenia nie ma czegoś takiego jak „kwaśna lub zasadowa równowaga kwasowo-zasadowa organizmu”. Poziom pH krwi, śliny, moczu i innych płynów ustrojowych człowieka różni się znacznie i nie można go oceniać na podstawie jednego pomiaru. Ponadto układ pokarmowy, wydalniczy i oddechowy precyzyjnie regulują równowagę kwasowo-zasadową. Próby zmiany pH organizmu za pomocą wody sodowej lub tak zwanych produktów alkalicznych są nieuzasadnione naukowo.
Wpływ wody wzbogaconej tlenem na uzupełnianie tlenu pozostaje niejednoznaczny.
Obecnie wiele osób dbających o zdrowie wybiera wody premium, takie jak woda wzbogacona tlenem. Czym różni się ona od zwykłej wody pitnej? Czy tlen rozpuszczony w wodzie może być wchłaniany?
Chociaż w badaniach na zwierzętach badano uzupełnianie tlenu w przewodzie pokarmowym, nie ma bezpośrednich dowodów sugerujących, że błona śluzowa jelit lub skóra człowieka mogą ułatwiać bezpośrednią wymianę gazową.Liczne badania porównujące grupy podczas krótkotrwałych ćwiczeń nie wykazały poprawy wytrzymałości ani wydajności po spożyciu wody wzbogaconej tlenem. Niektóre badania sugerują, że poprzez zwiększenie ciśnienia cząstkowego i stężenia rozpuszczonego tlenu, woda wzbogacona tlenem może umożliwić częściowe wchłanianie tlenu do krwiobiegu przez żołądek i jelito cienkie, potencjalnie zwiększając tolerancję na duże wysokości i odporność na zmęczenie. Stawiam hipotezę, że może to wynikać z kompensacyjnego wzrostu zdolności wchłaniania tlenu przez przewód pokarmowy w warunkach niedotlenienia.Wszystkie napoje gazowane, w tym napoje musujące, opatrzone są ostrzeżeniami przed zamrażaniem. Po zamrożeniu gazy gromadzą się w pobliżu otworu butelki, powodując ekstremalne lokalne ciśnienie. Wielu producentów zauważyło, że zamrożone napoje mogą eksplodować po otwarciu, a ciśnienie osiąga 70-80 kilogramów na centymetr kwadratowy – stąd wyraźne oznaczenia na etykietach. Podgrzewanie lub zamrażanie wody wzbogaconej tlenem zmniejsza jej zawartość tlenu.Teoretycznie podczas intensywnych ćwiczeń fizycznych, oprócz uzupełniania glukozy, należy również zwiększyć zawartość tlenu w organizmie. Glukoza dostarcza energii, a tlen ułatwia jej utlenianie tlenowe, potencjalnie poprawiając wytrzymałość sportową i odporność na zmęczenie. Jednak skuteczność zwiększania poziomu tlenu poprzez wodę wzbogaconą tlenem pozostaje niejednoznaczna i wymaga dalszych badań.W rzeczywistości u zdrowych osób, które nie wykonują forsownych ćwiczeń fizycznych, zapotrzebowanie organizmu na tlen nie jest szczególnie wysokie i może być w pełni zaspokojone poprzez oddychanie. Nie ma potrzeby celowego spożywania wody wzbogaconej tlenem.