Omawiając poród naturalny, często na myśl przychodzą najpierw jego zalety — pomoc noworodkom w ustabilizowaniu samodzielnego oddychania i ułatwienie matkom szybszego powrotu do zdrowia po porodzie. Jednak nie każda przyszła mama nadaje się do porodu naturalnego, na przykład kobiety z niskim położeniem łożyska. Dlaczego tak jest? Przyjrzyjmy się temu bliżej. Badanie ultrasonograficzne (szczególnie przezpochwowe) umożliwia dokładniejszą ocenę relacji między brzegiem łożyska a wewnętrznym ujściem szyjki macicy.
Po 28 tygodniach ciąży, jeśli łożysko przyczepia się do dolnego odcinka macicy – a jego dolna krawędź sięga lub pokrywa wewnętrzny otwór szyjki macicy – i znajduje się poniżej części prezentującej płodu, nazywa się to łożyskiem przodującym. Łożysko przodujące stanowi poważne powikłanie późnej ciąży i jest częstą przyczyną poważnych krwotoków w późnej ciąży i podczas porodu. Podczas diagnozowania łożyska przodującego za pomocą USG należy zwrócić szczególną uwagę na wiek ciążowy.W połowie ciąży, przed 28 tygodniem, łożysko zajmuje połowę powierzchni ściany macicy, co zwiększa prawdopodobieństwo zbliżenia się do wewnętrznego ujścia szyjki macicy lub jego pokrycia. W późnym okresie ciąży, po 28 tygodniu, łożysko zajmuje tylko jedną trzecią do jednej czwartej powierzchni ściany macicy. Tworzenie się i rozszerzanie segmentu macicy zwiększa odległość między wewnętrznym ujściem szyjki macicy a brzegiem łożyska, umożliwiając łożysku znajdującemu się pierwotnie w segmencie macicy uniesienie się wraz z trzonem macicy i przyjęcie normalnego położenia.
Nisko położone łożysko zwiększa ryzyko krwotoku i nie nadaje się do porodu drogami natury.
W związku z tym wielu naukowców twierdzi, że jeśli podczas badania ultrasonograficznego w połowie ciąży wykryje się przedwczesne położenie łożyska, nie należy diagnozować „łożyska przodującego”, ale raczej określać to jako „stan przedwczesnego położenia łożyska”. Badania ultrasonograficzne należy powtarzać co około cztery tygodnie, a w przypadku wystąpienia krwawienia z dróg rodnych konieczna jest wcześniejsza kontrola, aby umożliwić podjęcie odpowiednich działań medycznych w odpowiednim czasie.W przypadku rozpoznania łożyska przodującego, ale bez krwawienia z pochwy lub przy minimalnym krwawieniu, ciążę należy przedłużyć do 36 tygodnia, o ile jest to możliwe i zapewnione jest bezpieczeństwo matki.Po 35 tygodniu ciąży częstotliwość fizjologicznych skurczów macicy wzrasta, co prowadzi do znacznego wzrostu częstości krwawień związanych z łożyskiem przodującym i zwiększonego ryzyka zarówno dla matki, jak i płodu. Dlatego w 36 tygodniu lekarze oceniają dojrzałość płuc płodu i, w razie potrzeby, przystępują do cesarskiego cięcia w celu przerwania ciąży.
Cesarskie cięcie umożliwia szybkie urodzenie płodu, a następnie natychmiastowe wydalenie łożyska. Skurcze macicy są wzmacniane środkami tokolitycznymi, co pozwala na bezpośrednią wizualizację krwawienia w miejscu oddzielenia łożyska w dolnym odcinku macicy. Ułatwia to precyzyjną hemostazę za pomocą leków lub interwencji chirurgicznej, zapobiegając krwotokowi śródporodowemu i poporodowemu.
Uwaga redaktora: Każda matka ma nadzieję na naturalny poród drogami natury, aby urodzić zdrowe dziecko. Jednak nie wszystkie matki są odpowiednimi kandydatkami do porodu drogami natury. W przypadku kobiet z niskim położeniem łożyska ryzyko krwotoku podczas porodu wzrasta, co skłania lekarzy do preferowania cesarskiego cięcia w celu zmniejszenia zagrożeń.