Normalna waga noworodka wynosi od 6 do 8 jin (około 3 do 4,5 kg). Przekroczenie 8 jin klasyfikuje niemowlę jako „płód makrosomiczny”. Chociaż makrosomia była wcześniej rzadkością, w ostatnich latach stała się coraz bardziej powszechna. Na każde 20 noworodków urodzonych na oddziałach położniczych jeden może być makrosomiczny. W tym przypadku, ze względu na zaawansowany wiek matki, jej rodzina obawiała się niedostatecznego odżywiania płodu i często uzupełniała jej dietę strzykwą morską.Do czasu porodu matka przybrała ponad 50 jin (około 25 kg) od momentu poczęcia, a niemowlę ważyło 11 jin (około 5,5 kg) w chwili urodzenia.
Większe noworodki niekoniecznie są lepsze.Kobiety w ciąży noszące płody makrosomiczne borykają się z poważnymi komplikacjami porodowymi, często wymagającymi wykonania cesarskiego cięcia. Nawet w przypadku porodu chirurgicznego istnieje ryzyko krwotoku poporodowego i innych powikłań chirurgicznych u matki, a także potencjalnych stłuczeń tkanki nerwowej i złamań szkieletu u niemowlęcia. Ciężkie przypadki mogą nawet zagrażać życiu matki. Niemowlęta makrosomiczne wykazują również znacznie wyższy odsetek cukrzycy, nadciśnienia, hiperlipidemii i otyłości w porównaniu z rówieśnikami.
Oprócz predyspozycji genetycznych wynikających z wysokiego wzrostu rodziców lub przyczyn patologicznych, głównym czynnikiem wpływającym na powstawanie makrosomii u niemowląt jest dieta. Przyszłym matkom zaleca się stosowanie naukowo zbilansowanej diety, mającej na celu osiągnięcie średniego tygodniowego przyrostu masy ciała wynoszącego 0,5 kg w czasie ciąży. Całkowity przyrost masy ciała w momencie porodu nie powinien przekraczać 20 kg powyżej masy ciała przed ciążą. Tygodniowy przyrost masy ciała przekraczający 1 kg może wskazywać na utajony obrzęk lub nadciśnienie ciążowe. Jeśli te schorzenia zostaną wykluczone, płód może zostać sklasyfikowany jako makrosomiczny, co wymaga natychmiastowej konsultacji medycznej.