Fetüsün gelişimi için gerekli tüm maddi koşullar sağlanır; neye ihtiyacı olursa olsun, anne bunu kayıtsız şartsız sağlar. Her ihtiyacı karşılanan güvenli ve rahat bir ortamda yaşadığı söylenebilir – daha ne gibi bir ortama ihtiyacı olabilir ki?
Burada bahsedilen ortam, fetüsün yaşadığı dış ortam, yani annenin bulunduğu ortamdır. Bu, annenin çalışma koşullarının, yaşam koşullarının vb. fetüs üzerindeki etkisini de içerir ve bu da doğum öncesi eğitimin bir parçasını oluşturur. Annenin fizyolojik ve biyokimyasal değişiklikleri ile beslenme durumu, fetüsün iç ortamını oluşturur.
Fetüste görülen konjenital anomaliler, doğrudan veya dolaylı olarak embriyo üzerinde etkili olan olumsuz iç veya dış çevresel etkilerden kaynaklanır. Bu tür embriyo anomalilerine neden olan faktörler teratojenler olarak adlandırılır. Bu teratojenler, genetik, çevresel, biyolojik, beslenme ve diğer faktörlerin etkileşimi sonucu ortaya çıkabilir.Optimum fetal gelişim, sağlam sağlık ve hatta olağanüstü doğum sonrası zeka sağlamak için, fetüs üzerindeki çevresel etkilerin önceliklendirilmesi zorunludur. Elverişli bir ortam, fetüsün olumlu uyaranlar almasını sağlarken, elverişsiz bir ortam onu zararlı etkilere maruz bırakır. Renkler, sesler, müzik ve doğanın sınırsız güzelliği gibi dış unsurlar, anne adayını rahat ve estetik açıdan hoş bir ortama daldırmakla kalmaz, aynı zamanda ona güzellik ve neşe duygusu da verir. Bu, bilinçli bir rahatlama ve memnuniyet hali yaratır ve bu da rahimdeki fetüse olumlu etki eder.
Özetle, fetüsün sağlıklı fiziksel, zihinsel ve entelektüel gelişimi sadece uygun bir iç ortam gerektirmez, aynı zamanda büyümesini çevreleyen dış ortamla da ayrılmaz bir şekilde bağlantılıdır. Bu nedenle, genç ebeveynler iş yükümlülüklerinin ötesinde, küçük çocuklarını sık sık doğanın güzelliğini deneyimlemeleri ve tadını çıkarmaları için dışarıya çıkarmalı ve bebeklerin doğal dünyanın harikalarını algılamalarına olanak sağlamalıdır.