Hamileliğin ilk üç ayı hassas bir dönemdir. Bu dönemde ağır fiziksel işler, yoğun egzersizler veya kazara düşmeler düşük riskini artırabilir. İstatistiklere göre, her on hamilelikten biri düşükle sonuçlanmaktadır. Kazara nedenlerin dışında, dokuzuncu hafta civarında meydana gelen düşükler genellikle döllenmiş yumurtadaki doğuştan gelen kusurlardan kaynaklanır ve bu da yumurtanın daha fazla gelişmesini engeller. Bu, biyolojinin temel ilkelerinden biri olan doğal seçilimi temsil eder.
İstatistiklere göre, insan gebeliklerinin yaklaşık %20'sinde fetal anomaliler görülür, ancak bu oran doğum anında %0,6'ya düşer. Bu, gelişmemiş embriyoların çoğunun düşük yoluyla doğal olarak elendiğini gösterir. Dolayısıyla, düşük genellikle zararlı olmaktan çok faydalıdır.
Sonuç olarak, çoğu tıp uzmanı artık yatak istirahati veya semptomatik tedavi gibi önlemlerle "zorunlu koruma"yı önermemekte, bunun yerine doğanın kendi seyrini izlemesine izin vermeyi tercih etmektedir. Üç veya daha fazla ardışık kayıp olarak tanımlanan tekrarlayan düşükler, araştırılmayı gerektirir. Tekrarlayan düşüklerin ardından, her iki eş de nedenini belirlemek için tıbbi muayeneye tabi tutulmalıdır.