Po wykryciu nieprawidłowego ułożenia płodu lekarze omówią z przyszłą matką optymalne metody porodu. Jeśli korekta pozycji płodu zakończy się sukcesem i płód przyjmie pozycję głowową, preferowaną opcją jest poród drogami natury. Jeśli korekta pozycji okaże się nieskuteczna, bezpieczniejszą metodą porodu może być cesarskie cięcie. Lekarze rozważą wszystkie za i przeciw, umożliwiając matkom, rodzinom i personelowi medycznemu podjęcie wspólnej decyzji.
Czy cesarskie cięcie jest jedyną opcją w przypadku położenia miednicowego?
Położenie miednicowe: poród naturalny a cesarskie cięcie
Poród naturalny
Poród naturalny w przypadku położenia miednicowego wiąże się z podwyższonym ryzykiem. Głowa płodu jest największą i najtwardszą częścią ciała. W przypadku położenia głowowego głowa pojawia się jako pierwsza,pozwalając pozostałej części ciała przejść przez kanał rodny. W przypadku położenia miednicowego najpierw pojawiają się pośladki. Ponieważ ciało płodu nie jest w stanie wystarczająco rozszerzyć szyjki macicy, aby umożliwić przejście głowy, poród głowy staje się znacznie trudniejszy.
Innym ryzykiem porodu drogami natury w przypadku położenia miednicowego jest wypadnięcie pępowiny. Zwiększona przestrzeń podczas porodu miednicowego zwiększa ryzyko wysunięcia się pępowiny. Po wypadnięciu pępowina jest podatna na uciskanie, co utrudnia przepływ krwi i może spowodować niedotlenienie płodu, a nawet śmierć.
Cesarskie cięcie
Większość porodów w położeniu miednicowym odbywa się poprzez planowe cięcie cesarskie. Podobnie jak każda procedura chirurgiczna, cesarskie cięcie wiąże się z potencjalnymi powikłaniami. Występują one w niewielkiej liczbie przypadków i są zazwyczaj możliwe do opanowania, np. zakażenie rany, krwawienie pooperacyjne lub ból pooperacyjny.Jednak nie każde cięcie cesarskie można zaplanować z wyprzedzeniem, ponieważ płód może przyjąć pozycję miednicową dopiero na krótko przed porodem. W takich przypadkach konieczność wykonania cięcia cesarskiego staje się oczywista dopiero podczas porodu.
Większość dzieci urodzonych w pozycji miednicowej pozostaje całkiem bezpieczna i zdrowa. Jeśli pozycja dziecka pozostaje nieprawidłowa w miarę zbliżania się terminu porodu, należy omówić to z lekarzem prowadzącym. Lekarz wspólnie z Tobą ustali najbardziej odpowiednią metodę porodu.
Okoliczności wymagające wykonania cesarskiego cięcia
Niezależnie od tego, lekarze stosują określone kryteria przy podejmowaniu decyzji o wykonaniu cesarskiego cięcia, które zazwyczaj obejmują następujące scenariusze:
Czynniki związane z matką: nieprawidłowości w kanale rodnym, takie jak wąska lub zdeformowana miednica lub niedopasowanie wymiarów miednicy do wielkości głowy płodu; zagrożenie pęknięciem macicy; poważne powikłania związane z ciążą, w tym choroby serca, cukrzyca lub przewlekłe zapalenie nerek;Ciężkie stan przedrzucawkowy; nieskuteczne skurcze macicy podczas porodu pomimo podania oksytocyny; ciężkie krwawienie przedporodowe, takie jak łożysko przodujące lub przedwczesne odklejenie łożyska; przedłużający się poród trwający ponad 30 godzin; zaawansowany wiek matki w przypadku pierworódek (powyżej 35 lat); ostra opryszczka lub infekcje narządów płciowych przenoszone drogą płciową u matki.
W przypadku kobiet w ciąży, u których wskazane jest wykonanie cesarskiego cięcia, zabieg ten nie tylko zmniejsza cierpienie, ale także zapobiega powikłaniom zagrażającym życiu.
Jednak cesarskie cięcie wiąże się z wieloma niekorzystnymi skutkami. Po pierwsze, w porównaniu z porodem drogami natury, wiąże się z większą utratą krwi, wolniejszym powrotem do zdrowia po operacji i zmniejszoną produkcją mleka po porodzie. Po drugie, może wywołać zespoły pooperacyjne wpływające na układ moczowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy, a także różne patologie narządów rozrodczych, takich jak macica, w tym słabe gojenie się nacięcia macicy i endometriozę. Po trzecie, może niekorzystnie wpływać na kolejne porody.
W odniesieniu do płodu, w sytuacjach krytycznych cesarskie cięcie pozostaje skutecznym sposobem ratowania życia niemowlęcia. W dzisiejszych czasach postępy w technikach chirurgicznych i anestezjologicznych, poprawa bezpieczeństwa transfuzji krwi oraz rozwój i stosowanie antybiotyków znacznie poprawiły profil bezpieczeństwa zabiegów cesarskiego cięcia, czyniąc je niezawodną metodą zapewniającą bezpieczne urodzenie płodu.
Obejmuje to przypadki nieprawidłowego ułożenia płodu, takie jak pozycja poprzeczna lub pośladkowa, szczególnie gdy stopa płodu wchodzi do miednicy jako pierwsza, lub utrzymująca się pozycja tylna potyliczna;Dystocja, w której poród ustaje i poród drogami natury staje się trudny; przedwczesne odklejenie łożyska lub wypadnięcie pępowiny przed porodem; wewnątrzmaciczne zagrożenie życia płodu lub niedotlenienie niewrażliwe na leczenie; inne stany nieodpowiednie do porodu naturalnego. Jednak cesarskie cięcie ma również kilka wad dla noworodka.Po pierwsze, badania wskazują, że niemowlęta urodzone drogami natury mają poziom IgG porównywalny z poziomem u matek, podczas gdy noworodki urodzone przez cesarskie cięcie wykazują niedobór IgG w krwi pępowinowej. IgG stanowi podstawową immunoglobulinę w surowicy ludzkiej i jest jedynym przeciwciałem przenoszonym z matki na płód przez łożysko. Niedobór IgG nieuchronnie osłabia odporność noworodka, zwiększając tym samym podatność na choroby.
Ponadto dzieci urodzone przez cesarskie cięcie są podatne na zespół zaburzeń oddechowych. Podczas rozwoju wewnątrzmacicznego płyn owodniowy gromadzi się w płucach płodu. Podczas porodu drogami natury płyn ten jest wypychany z dróg oddechowych poprzez ucisk. W przypadku porodu przez cesarskie cięcie płód jest wyjmowany w ciągu kilku sekund bez ucisku, co powoduje, że płyn owodniowy pozostaje w płucach i drogach oddechowych.Może to łatwo spowodować niewydolność oddechową u noworodka, potencjalnie prowadząc do poważniejszych konsekwencji.
Ostrożność: należy zwracać uwagę na „skutki uboczne” cesarskiego cięcia
1. Zwiększona częstość występowania zatorowości płucnej
Zazwyczaj kobiety, które rodzą drogami natury, mogą chodzić normalnie już następnego dnia po porodzie.Jednak niektóre pacjentki po cesarskim cięciu, obawiając się bólu po nacięciu, pozostają unieruchomione przez tydzień po porodzie. Jest to bardzo niebezpieczne i zwiększa podatność na zatorowość płucną. Ostatnio obserwuje się wzrost liczby takich przypadków klinicznych. Ji Xianghong wyjaśnia, że lepkość krwi matki naturalnie wzrasta przed porodem i po nim, spowalniając przepływ krwi. Jeśli pacjentki pozostają nieaktywne po porodzie i spożywają tłuste potrawy, istnieje prawdopodobieństwo powstania zakrzepicy żył głębokich. Jeśli zakrzepy te się oderwą, mogą spowodować zatorowość płucną.
Specjalne ostrzeżenie: Aktywność fizyczna po cesarskim cięciu jest niezbędna, aby zapobiec tej chorobie.
2. Ryzyko ciąży w bliznie po cesarskim cięciu
Ostatnio do szpitala Eastern Hospital trafiła pacjentka z ciążą w bliznie po cesarskim cięciu, która wymagała natychmiastowej interwencji, aby zapobiec niebezpieczeństwu. Klinicznie powikłanie to staje się coraz bardziej powszechne. Ryzyko z nim związane jest porównywalne z ryzykiem ciąży pozamacicznej.
Ciąża w bliznie po cesarskim cięciu występuje, gdy kobieta zajdzie w ciążę w ciągu jednego do dwóch lat od poprzedniego cesarskiego cięcia. Worek ciążowy może zagnieździć się w tkance blizny, co prowadzi do poważnego krwotoku podczas poronienia. Próba kontynuowania ciąży jest również niewskazana, ponieważ stanowi poważne zagrożenie dla życia płodu.
Specjalne ostrzeżenie: Kobiety, które przeszły cesarskie cięcie, muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej dwa lata, aby zapobiec tej sytuacji.
3. Cesarskie cięcie jako ostateczność
W przeszłości cesarskie cięcie wykonywano tylko wtedy, gdy poród drogami natury był niemożliwy. Obecnie sytuacja wygląda zupełnie inaczej, ponieważ wiele kobiet decyduje się na cesarskie cięcie, nawet jeśli poród drogami natury jest możliwy.Pomimo postępów w technologii medycznej zwiększających bezpieczeństwo operacji, nadal istnieją takie zagrożenia, jak powikłania związane ze znieczuleniem i zator płodowy. Stosunkowo często występuje aspiracyjne zapalenie płuc u noworodków, a także może dojść do krwotoku poporodowego lub zrostów miednicy. Powrót do zdrowia po porodzie przez cesarskie cięcie jest zazwyczaj wolniejszy. Dlatego poród naturalny pozostaje naturalną drogą porodu.