Objawy cukrzycy można ogólnie podzielić na dwie kategorie: po pierwsze, „trzy nadmiary i jeden niedobór” spowodowane podwyższonym poziomem cukru we krwi i nadmierną ilością glukozy w moczu. „Trzy nadmiary” odnoszą się do zwiększonego apetytu, pragnienia i oddawania moczu, natomiast „jeden niedobór” oznacza utratę wagi i zmniejszenie siły fizycznej. Po drugie, objawy wynikające z powikłań.
Powikłania cukrzycowe to ostre lub przewlekłe zaburzenia ogólnoustrojowe wynikające z cukrzycy lub stanów cukrzycowych. Stanowią one integralną część postępu choroby, potencjalnie wpływając na pojedyncze narządy lub wiele układów. Powikłania te są związane z czasem trwania cukrzycy i jakością jej leczenia.Ogólnie rzecz biorąc, osoby z krótkim czasem trwania cukrzycy lub osoby z dobrze kontrolowaną chorobą mogą nie rozwijać powikłań, pozostając w stadium cukrzycy bez powikłań, nawet jeśli choroba ma łagodny przebieg.
Jednak osoby z długim czasem trwania cukrzycy, szczególnie te z utrzymującą się słabą kontrolą, są podatne na liczne powikłania. Powikłania cukrzycy dotykają praktycznie każdy narząd w organizmie, co skłania niektórych do opisywania jej jako „źródła stu chorób”.Powikłania cukrzycowe są spowodowane głównie przedłużającą się hiperglikemią, hiperlipidemią, nadkrzepliwością i nadmierną lepkością krwi, zaburzeniami endokrynologicznymi, hiperinsulinemią, miażdżycą i zmianami mikronaczyniowymi. Biorąc pod uwagę znaczne ryzyko związane z powikłaniami cukrzycowymi, jakie podejście dietetyczne okazuje się najbardziej skuteczne?
Do typowych powikłań cukrzycy należą: kwasica ketonowa, śpiączka hiperosmolarna bez ketozy, kwasica mleczanowa, cukrzycowa choroba serca, cukrzycowa choroba naczyń mózgowych, cukrzycowa gangrena kończyn, neuropatia cukrzycowa, nefropatia cukrzycowa, retinopatia cukrzycowa oraz różne infekcje związane z cukrzycą.
I. Ostre powikłania cukrzycy
Ostre powikłania cukrzycy można dokładniej zrozumieć jako ostre zaburzenia metaboliczne. Wynikają one z krótkotrwałego niedoboru insuliny, ciężkiej infekcji lub niewłaściwego stosowania leków hipoglikemicznych, co prowadzi do ostrej nierównowagi metabolicznej charakteryzującej się hiperglikemią lub hipoglikemią. Przykłady obejmują kwasicę ketonową, śpiączkę hiperosmolarową bez ketozy, cukrzycową kwasicę mleczanową i śpiączkę hipoglikemiczną.
II. Przewlekłe powikłania cukrzycy
1. Nefropatia cukrzycowa: Nazywana również cukrzycowym stwardnieniem kłębuszków nerkowych, stanowi częste, ale trudne do leczenia powikłanie mikronaczyniowe cukrzycy i jest jedną z głównych przyczyn śmiertelności.
2. Infekcje: Stany hiperglikemii u pacjentów z cukrzycą sprzyjają rozwojowi i rozmnażaniu się bakterii w organizmie. Jednocześnie podwyższony poziom cukru we krwi hamuje zdolność fagocytarną białych krwinek, zmniejszając zdolność pacjenta do zwalczania infekcji. Do częstych infekcji należą infekcje dróg moczowych, infekcje dróg oddechowych,