Osoby cierpiące na anemię mogą odnieść korzyści ze spożywania wiśni w celu uzupełnienia spożycia żelaza. Ale czy diabetycy mogą jeść wiśnie? Przyjrzyjmy się temu bliżej.
I. Wartość odżywcza wiśni:
Wiśnie mają znaczną wartość leczniczą. Niedobór tych składników może prowadzić do odpowiednich problemów zdrowotnych: niedobór żelaza powoduje anemię, niedobór witaminy A powoduje suchość skóry, a niedobór witaminy C może powodować krwawienie z dziąseł.Tradycyjna medycyna chińska obszernie dokumentuje właściwości lecznicze wiśni: mają one słodki i lekko cierpki smak, regulują pracę środkowego ognia i pobudzają qi. Regularne spożywanie poprawia cerę i jasność umysłu. Leczy również zespoły niedoborów, uzupełnia energię życiową i nawilża skórę.
Każda część drzewa wiśniowego — korzeń, liść, gałąź, owoc i pestka — ma właściwości lecznicze. Owoc, ciepły w naturze i słodki w smaku, reguluje pracę środkowego palnika i śledziony, harmonizuje qi i pobudza krew, a także uspokaja wątrobę, rozpraszając ciepło. Pestka, neutralna w naturze, o gorzko-ostrym smaku, wspomaga wysypkę i detoksykację. Wiśnie stymulują również regenerację hemoglobiny, oferując korzystne wsparcie dla pacjentów z niedokrwistością.W związku z tym tradycyjne chińskie teksty medyczne na przestrzeni dziejów klasyfikowały wiśnie jako doskonałe zioło lecznicze. Wiśnie są wykorzystywane w wielu preparatach terapeutycznych: w starożytności wiśnie zamykano w szczelnych słoikach i zakopywano pod ziemią na rok, gdzie ulegały one upłynnieniu. Podczas epidemii odry płyn ten podawano dzieciom, aby zapobiec zakażeniu.
Analizy wskazują, że wiśnie zawierają 9,9 g cukru na 100 g, a ich indeks glikemiczny wynosi 22. Ich główne zalety to obniżanie ciśnienia krwi i poziomu cukru we krwi, a także ochrona przewodu pokarmowego. Wiśnie są bogate w antocyjany, które skutecznie obniżają poziom cukru we krwi u pacjentów z cukrzycą.
Ten słodko-cierpki owoc zawiera substancję chemiczną, która wspomaga wydzielanie insuliny. Znany jako antocyjan, ten naturalnie występujący związek nadaje wiśniom ich intensywnie czerwony kolor. Antocyjan odpowiada również za barwę innych jasnoczerwonych, niebieskich i fioletowych owoców, warzyw i kwiatów. Spożywanie owoców zawierających tę substancję chemiczną może zmniejszyć częstość występowania chorób serca.
II. Badania nad wiśniami i zapobieganiem cukrzycy:
1. Prezentacje podczas konferencji Experimental Biology w San Diego w Kanadzie wykazały, że spożywanie wiśni może pomóc w zapobieganiu chorobom serca i cukrzycy. Badania na myszach wykazały, że proszek z wiśni zmniejszał stan zapalny, poziom tkanki tłuszczowej, przyrost masy ciała i poziom cholesterolu we krwi u gryzoni.
2. Naukowcy z Uniwersytetu Michigan wyodrębnili niedawno antocyjany z wiśni i zbadali ich wpływ na komórki trzustki odpowiedzialne za produkcję insuliny, izolowane od gryzoni. Ekspozycja na antocyjany zwiększyła produkcję insuliny przez te komórki o połowę.W jednym przypadku ekspozycja na najsilniejszą antocyjaninę prawie podwoiła produkcję insuliny. Podczas badania naukowcy z Centrum Kardiologicznego Uniwersytetu Michigan dodali proszek z wiśni do diety wysokotłuszczowej.W trakcie badania naukowcy zaobserwowali, że myszy spożywające dietę wzbogaconą proszkiem z wiśni przybrały na wadze mniej niż myszy spożywające standardową dietę. Ponadto znacznie zmniejszyło się zapalenie związane z chorobami serca i cukrzycą, a poziom cholesterolu był niższy w porównaniu z grupą kontrolną.
Wyniki są obiecujące, ale przed zaleceniem tego podejścia w leczeniu cukrzycy konieczne są dalsze badania na zwierzętach i ludziach. Antocyjany nie występują wyłącznie w wiśniach; można je również znaleźć w czerwonych winogronach, truskawkach, jagodach, warzywach, winie, cydrze i herbacie. Jednak najsilniejsze działanie pobudzające produkcję insuliny mają antocyjany zawarte w wiśniach.